“Asıl adı Mahmud Abdülbâkî olan Bâkî, 16. yüzyıl Divan edebiyatının en büyük şairlerinden biridir. "Sultânü'ş-şuarâ" unvanıyla anılan şair, aşk, yaşam zevki ve doğa temalarını işlediği şiirlerinde İstanbul Türkçesini ustalıkla kullanmış, ahenk ve musikiye büyük önem vermiştir. Kanuni Sultan Süleyman'ın ölümü üzerine yazdığı "Kanuni Mersiyesi" edebiyat tarihinin en ünlü mersiyelerinden biri olmuştur. Divan şiirinin döneminin en güçlü eserleri seviyesine ulaşmasında önemli katkıları olan Bâkî, Türk edebiyatının en önemli isimleri arasında yer alır.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Âb-ı Hayât-ı La’lüñe
Açıl Bâguñ Gül ü Nesrîni
Adl İle Fasl-ı Nev-bahâr
Agardı Berf İle Yir Yir Çemende Cism-i Nihâl
Aks-i ‘İzâruñ Dîdede
Âlem-i Vahdetde Ey Sâkî
Ârızuñ Âb-ı Nâbdur Gûyâ
Ârızuñ Hûrşîd-i ‘Âlem-tâb
Âsâyiş Olur Sanma Cihân-ı Fânî
Ayaguñ Topragın Özler
Ayaklarda Kalur Sünbül O Zülf-i Nîm-tâbâsâ
Ayn-i ‘Âlî Ol İki Nergis-i Câdûña Fidâ
Bahâriyye Der-medh-i Sultân Murâd Hân
Bak Câm-ı ‘Ayşa
Baki
Bâkî Cemâl-i Pâdişeh-i Dil-pezîri Gör
Baki'nin Son Şiiri
Baña ‘Arz İtmesün
Baña Çok Cevr İtdügüñ’çün
Berây-ı Sultân Süleymân Hân ‘Aleyhi’r-rahmetü Ve’l-p.
Bi-hamdi’llâh Refîk Oldı Yine Tevfîk-i Rabbânî
Bilini Kuçmadadur Ol Sanemüñ Derd ü Belâ
Bir Lebi Gonca Yüzü Gülzar Dersen İşte Sen
Bir Yire Cem’ Olalum Hâtırı Mahzûnlar İle
Bulmag İsterdi Aşk İçinde Murâd
Câm-ı Şarâb La’l-i Lebüñ
Câmuñ Etrâfın Kaçan
Cân Virürdüm Cevher-i Cân İstese Cânân Eger
Cennet-i Kûyuña Meyl
Cevr Ü Cefâña
Cihân Bâgına Virdi Revnak-ı Firdevs-i A’lâyı
Cûybâr-ı Vâdî-i Gam
Cür’adân Abdâla
Dâg-ı Gam Nakd-ı Dil
Dem-i Subh İrdi Getür
Dem-i Vasluñ İrişse
Der Medâyih-i Kâdî-i Şâm Müftî-zâde-i Sâhib-ihtişâm
Der-cülûs-ı Sultân Selîm Hân
Der-imzâ’-i Dîvân-ı Sultân Süleymân Hân
Der-medh-i Dîvân-ı Belâgat-unvân-ı Sultân Süleymân Hân
Der-medh-i Sultân Murâd Hân
Der-tehniye-i Kudûm-i Sultân Süleymân Hân Ez Sefer-i Huceste-eser
Der-vasf-ı Sarây-ı Ferîdûn Beg
Dil Beste-i Kemend-i
Dil Derd-i ‘Aşk-ı Yâr
Dil Derdini Gamuñla
Dil Mergzâr-ı Mihr
Dil Ne Mihnetden Kaçar
Dil-i Sad-çâki Ser-i Zülf-i Perîşâne Çeker
Dîvân İder Vakt-i Seher
Şiir, insanın içinde susturduğu şeylerin sesidir.