ŞAİRİN DEFTERİ
Baki
Türk divan şairi (1526 – 1600)
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Döksün Sehâb Kaddin Añup Katre Katre Kan
Ebr-i Bârân Ki Yagar Bâg u Gülistân Üzre
Ey Bâr-gâh-ı Dil-keş Ü Eyvân-ı Dil-güşâ
Ey Dil Gerekse Vâsıta-i
Ey Safâ-yı ‘Ârızuñdan
Eylesün La’lini Dermân
Ezelden Şâh-ı ‘Aşkuñ Bende-i...
Ferman-ı Aşka Can İledür İnkiyadumuz
Feryâduma İrmezse
Gel Ey Dil Halka-i Müşgîn-i
Gerçi Gâyet Mestdür
Gerdûn-ı Dûna ‘Âkil İseñ
Geşt ü Güzâr-ı Bâg Ne Hoşdur Nigâr İle
Gonca Lebüñe
Göñül Her Nagme Kim
Göñül Tekmil-i Fenn-i
Göstermeseydi Bâdesini
Gözüm Yaşına Ol La’l-i Leb-i
Gubâr-ı Hattuñ Olmaz Çünki
Gül Gibi Halkı Nesîm-i Hulkı Handân Eylesün
Gül Meclisinde Lâle Yine Kıldı Aşikâr
Gül Yüzüñ Vasfında Bülbül
Gül-sitân Bezm-i Şarâb
Gülgûn Kabâsı Ol
Gülşene Altun Varaklar Zeyn İ Düp Bâd-ı Hazân
Gün Togdı Şâh-ı Âlem Uyanmaz Mı Hvâbdan
Gün Yüzin Arz Eyledi Nev-rûzda Ol Meh-likâ
Hadden Efzûn Mihrüm
Hakkâ Ki Zîb Ü Zînet-i İkbâl ü Câh İdi
Hâr-ı Gamda ‘Andelîb
Harf-i Gama Devât
Hattım Hisabın Bil Dedin Gavgalara Saldın Beni
Hoş Geldi Bana Mey-kedenin Âb Ü Havâsı
Hûnî Göz İle Ol Müje
Hûrşîd Kim Fezâ-yı Felekdür Mesîr Aña
Hûrşîd-i Ruhuñ Kendüyi Kim Göstere Cânâ
Hüsn İle Saña Öykünemez Çün Gül-i Ra’nâ
Hüsnüñ Ziyâsı Pertev-i Nûr-ı Kıdem Gibi
Îd Yaklaşdı Döşensün Yine Kasr u Dîvân
İlk Gazel
İtdi Şikâr Göñlümi Bir
Kaddüñ Katında
Kadr-i Eşküm Ol Bilür Kim Kıymet-i Gevher Bil
Kanumı İçmege Ol
Kasîde-i Bahâriyye Be-nâm-ı Kâdî-zâde
Kasîde-i Bâkî Berây-ı Mehemmed Çelebi
Kasîde-i Dîger Be-nâm-ı Hvâce-i Sultân Selîm Hân
Kıldı Afâkı Münevver
Kıldukça Şâh-ı Âleme Hak Fazl U Rahmeti
İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.
