İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Gün Togdı Şâh-ı Âlem Uyanmaz Mı Hvâbdan

Gün Togdı Şâh-ı Âlem Uyanmaz Mı Hvâbdan Şiiri - Bâkî

Gün togdı şâh-ı ‘âlem uyanmaz mı hvâbdan
Kılmaz mı cilve hayme-i gerdûn-cenâbdan

Yollarda kaldı gözlerümüz gelmedi haber
Hâk-i cenâb-ı südde-i devlet-me’âbdan

Reng-i ‘izârı gitdi yatur kendü huşk-leb
Şol gül gibi ki ayru düşüpdür gül-âbdan

Gâhî hicâb-ı ebre girür husrevâ felek
Yâd eyledükçe lutfuñı terler hicâbdan

Tıfl-ı sirişki yirlere girsün du’âm odur
Her kim gamuñdan aglamaya şeyh u şâbdan

Yansun yakılsun âteş-i hecrüñle âfitâb
Derdüñle kara çullara girsün sehâbdan

Yâd eylesün hünerlerüñi kanlar aglasun
Tîguñ boyınca karaya batsun kırâbdan

Derd ü gamuñla çâk-i girîbân idüp kalem
Pîrâhenini pârelesün gussadan ‘alem

Bâkî portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.

Şiir, bir hükümdarın (şah) yokluğunda duyulan derin özlemi ve kederi anlatır. Anlatıcı, sevgilinin/sultanın gelmemesinden yakınır; gözler yollarda kalmış, haber gelmemiştir. Ayrılık acısı, doğa ve kozmik unsurlarla (güneş, felek, bulut) betimlenerek yoğunlaştırılır. Son beyitte ise kalemin bile kederden parçalanması istenir.

Ana duyguÖzlem
Ana temaAyrılık
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk85/100

ANLAM

Ana düşünce

Sevgilinin/sultanın yokluğu, tüm varlığı ve doğayı derin bir hüzne boğar; ayrılık acısı her şeyi kuşatır.

Temel çatışma

sevgiliye duyulan özlem ile onun yokluğu arasındaki gerilim

ATMOSFER

Hüzünlü ve kasvetli bir bekleyiş atmosferi; doğa ve kozmik unsurlar da bu kedere eşlik eder.
HüzünlüKasvetliGergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.