ŞAİRİN DEFTERİ
Aşık Çelebi
XVI.yy'de Osmanlı sahasında yaşamış divan şairi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Gelse nigâr ayaguna başdan şarâba çek
Gerçi Açmadı Kapu Dilber Rakîbe Nâzdan
Gerçi Dilber Gitdi İtdi Va’de-i Vasl İle Lâf
Gerçi Kim Hûblara ‘İşve Vü Nâz Oldı Şümâr
Giceler ‘Işk Ehlinün Dûd-ı Siyâhı Gibidür
Girdâb-ı Muhabbet Ki Cihân Reh-güzeridür
Gönlümi Yıkmış İdi İrişdi Hat-ı Gubâr
Gönül Mâl Ü Menâli Terk İdüp Fakr U Fenâ İster
Göster yüzün ki matla’-ı mihr-i vefâdur ol
Göz merdümi benünden alur renk iki gözüm
Gözüm Sırça Serâyın Suladı Eşk-i Ferâvânum
Gülini Kodı İdüp Tesbîh Agacın Âşîyân
Gülistân İçre Sultân-ı Rebî’i İtmege Ârâm
Günde Bin Kez Ölürem Fırkat-ı Cânân İle Ben
Habâb-âsâ olaldan ‘ışk ile dilde hevâ peydâ
Hamdü-li’llâh yine eltâf-ı Hudâ-yı müte’âl
Hâr u hâşak-ı der-i yâri getürdükce sabâ
Hat belürse n’ola ol lâle-’ızârumda benüm
Haymen Etrâfın Dil Artık Devr İder Câsûsdan
Her gören bir dem ferah yellerle gam-nâk oldugum
Her Şeb Ruhun Gibi Bize Bir Vech İle Togar
Her tolusı bedr olur her cur’asıdur bir hilâl
Her Zerrenün Çü Behresi Var Âfitâbdan
Hevâ-yı vasl-ı pehlûsı nesîm-i zülf-i reyhânı
Heves-i sohbet-i cânân ile öldüm gitdüm
Heykel-i Rûh-ı Musavver Oldı Gûyâ Ol Dehân
İlâhî Dâg-ı ‘Işkun İsterüm Dilde Çerâg Olsun
İlâhî İsterüm Gözde Gönülde Eşk Ü Âh Olsun
İletdi san’atı fenninde çün kemâle kaşun
İşigün Taşını Yasdanmaz Olmayan Sana ‘Âşık
İtlerün yâr u enîsüm âsitânun meskenüm
İtmeseydi ism-i sultânı eger der-ber-nişân
Jâledür Dimiş Dür-i Dendânun Ey Gonce-dehen
Kabrüm Üstinde Olup Her Sebze Gûyâ Bir Zebân
Kaldı çeşmümde hayâlün ey melekler manzarı
Kaşına Vesme Çekdi Yine Yaykarası Var
Kaşlarunla Ol Ruh-ı Pür Hat U Hâl Üstindedür
Kızıl Elmada Görenler Mehçe-i Sancâgunı
Kime Yanam Yakılam Ben Ne Kılam Vâ-veylâ
Kimsenün Hîç Dehânuna Sözi Yok
Kûh-ı endûh-ı ‘ınâdur görinen baş degül
Kuhl-ı İnsâf İt ‘Atâ Dil Çeşmini Ac Eyleme
Kurtuluş Yok Olalı Dâmâd Elinden Kızlarun
Küşte-i Gamze Tutupdur Kûy-ı Cânân Yolların
La’lüne Hattuna Hatt Reyhânı Yazmışdur Temam
Lebüne benzemege goncede güftâr gerek
Mâh-ı Nev-hûrşîde Kem Benden Kerem Senden Diyüp
Meclisde Piyâle Çarh-ı Devvâr
Merhamet Kıl Ol Şeh-i Hûbâna Sıhhat Rûzi Kıl
İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.
