Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Hoşdur Nazara Bu Ruh-ıla Nâzır U Hâcib
Hûnî Gözüñ Cihâna Ne Ayn-ı Belâ-durur
Hûnî Gözün Ki Dîn Aluban Kasd-ı Cân İder
Hûrî Mi Ya Perî Mi Bu Yâ-hûœ Feriştedür
Hurrem Gönül Ki Işkun Ana Pây-bend Ola
Husrevâ İrdi Girü İzzet-ile Mâh-ı Sıyâm
Işkında Yüzünün Kim Aña Lâle-zârdur
Işkun Odı Derdüme Devâdur
Işkun Yolına Baglamışam Ney Bigi Kemer
Işkun Yolında Anun-ıçun Virmişem Hayât
Işkuna Ehl-i Nazar Baht-ı Hümâyûn Didiler
Işkunun Odı Göñülde Sadr-nişîndür
Işkunun Odına Düşüm Hâlümi Sor İy Habîb
İçümde Âteşü Gözümde Nem Var
İlet Benüm Selâmumı Dil-dâra İy Sabâ
İrte Gice Dönen Bu Çarh-ı Kebûd
İtmez Nazar Yüzüne Bahan Âfitâba Hîç
İy Cemâlünden Hacâletde Cemâl-i Âfitâb
İy Gönül Bu Işk Odına Şem Bigi Yanadur
İy Husrev-i Memâlik İy Server-i Yig-âne
İy Ki İfdâlün-ile Vâzıh Olur İlm-i Nazar
İy Ki Işkun-durur Gönüllere Genc
İy Ki İtdiler Yolun Tozunı Tûtiyâ Rüsül
İy Ki Oldı Saña İns Ü Cin Mâdih
Kad Ceret Aynü’l-emânî Li’r-revâ
Kanumı Döker Gamzenün Ohı Zi-şehâdet
Kapundan Men İder Bini Hâcib
Kaşun Hilâl-i Îddür Eydür Mey İt Taleb
Kaydını Zülfün İder Göñül Taleb
Kıyâm İtdükde Sen İy Serv-kâmet
Kimdür Ki Bir Senâya Bin İhsân Bagışlaya
Kime Kim Dâr-ı Uzlet Ola Mesken
Kime Kim İrer-ise Fazl-ı Hazret-i Ceberût
Kişi Ki Anda Bu Hüsn-ile Kadd Ü Kâmet Ola
Kişi Ki Sözüñ-ile Bir Nefes Mücâlis Ola
Lal-i Lebünde Gizlü-durur Çeşme-i Hayât
Lalün Ne Güh Er Dürci-durur Eyle Hikâyet
Lâyık Degül Mi Kanda Ki Bir Bî-nazîr Ola
Lebün Çü Kıble-i Cândur Bana Ne Kabe Vü Hac
Lebünden Olalı Sırr-ı Nihân-ı Cân Rûşen
Levh-i Kudretde Yazılalı Nüku-ı Kayinât
Matla-ı Nûr Oldı Yarun Yüzi Şöyle Ki Âfitâb
Meger Ki Zülfüne Bâd-ı Bahâr Hem-demdür
Meger Zülfüne İrdi Subh-dem Bâd
Minnet İlâha Kim Girü Ol Şâh-ı Kâm-yâb
Mîr Sülmân Azze Nasra Çün İçer Câm-ı Şerâb
Muhavvil Kamu Ahvâle Kazâdur
Mürg-i Seher-hwân Nüvâht Zemzeme-i Ûd Bend
Nazar İtdüm Bu Çarh U Bu Medârâ
Bazı kelimeler insanın içindeki kapıları açar.
