Mîr Sülmân Azze Nasra Çün İçer Câm-ı Şerâb

Mîr Sülmân azze nasra çün içer câm-ı şerâb
Sûretinüñ çeşmesinden nûr ider iltihâb

Rûşen olur gün bigi “sırrı sekâhüm Rabbühüm”
Çünki kendü kullarına suna ol câm-ı şerâb

İçiben ol sâgarı nur indügince gaybdan
“Eyyühe’s-sultân heni’en lek” diyü irdi hitâb

Meclisi cennetdür anuñ hûr u Rıdvân hâzır uş
Dahı nukl-ıla şerâb u şem-ile çeng ü rebâb

Kimdür anuñla ber-â-ber bâœe nûş iden ki anuñ
Cürasınuñ biri biñ aklı ider mest ü harâb

Niçe kim çoh içer-ise akl-ı kâmil-ter olur
Bilmezen şekker mi içer yâ âb-ı hayvân yâ gül-âb

Rezm içinde iren aña sana merrîh ü zühâl
Bezm içinde gören anı diye mâh u âfitâb

Naresi gurrende-rad u kamçısı rahşende-berk
Kılıcıdur sâika atdugı oh-durur şehâb

Bezm ü rezmüñ revnâkı vü baht u tahtuñ zîneti
Halk içinde ol-durur vallahü alem bi’s-savâb

Devlet isterseñ bu şâhuñ sohbetinden Ahmedî
Olma gâyib bir nefes kim didiler men gâbe hâb