İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

İy Husrev-i Memâlik İy Server-i Yig-âne

İy Husrev-i Memâlik İy Server-i Yig-âne Şiiri - Ahmedi

İy husrev-i memâlik iy server-i yig-âne
Kim saña misl ü hem-tâ getürmedi zemâne

Sensin emîr-i mutlak hem dâver-i muhakkak
Virdibi lutf idüp Hak sini bugün cihâne

Hak fazlı irüp zuhûra sini aña irüre
Kim emrüñi yitüre her mülk ü her mekâne

Hûn-rîz kılıcuñdan kaçar olursa düşmen
Kılıc irüp muayyen anuñ kanına kane

İy vâkıf-ı hakâyık fazl itdi saña Hâlik
Kim kıble-i halâyık oldı bu âsitâne

Añmaz adû ki anı ahdâs-ı âsümânî
İder be-nâ-gehânî kahr ohına nişâne

İy şâh elün sehâda her-dem olup ziyâde
Tane urur atâda ebr-ile bahr u kâne

Sinüñ senâñı eydür sinüñ duâñı ider
Her nesnede ki cân var tâ mürg-i âşiyâne

Hem kıdve-i ümemsin hem menba-ı keremsin
Cam-ı mey iç ki Cemsin tahta otur şeh-âne

İtdüñ adûyı izâc başuña koyalı tâc
Şehler kamusı muhtâc oldı bu hânedâne

Süñüñ ki oldı erkam ider hasûduñı kem
Katuñda rezm-i Rüstem olup-durur fisâne

Sender-durur saadet hem sendedür siyâdet
Vâcib-durur itâat sen şâh-ı kâmu-râne

Envârı devletüñüñ âsârı nimetüñüñ
Ahbârı râfetüñüñ irişdi her kerâne

Lutfuñla her müsülmân derdine buldı dermân
Sensin bugün Süleymân fermân it ins ü câne

Yakdı beni bu gurbet i menba-ı mürüvvet
Vaktı-durur ki icâzet irüp bulam revâne

Nazm-ıla nesr-i zîbâ pîşem-durur hem inşâ
Aduñ i şah-ı vâlâ irürem âsümâne

Şöyle ola nazm-ı Çimşîd ki anı işitse hûrşîd
Şöyle ki mâh u nâhid nakş ide levh-i câne

Çün Ahmedî duâña başlaya ya senâña
Nakdin nücûmuñ aña ide felek revâne

Gûş ol işit maânî terkîb ü hem beyânı
Beñzetmegil sen anı festân u yâ fülâne

Niçe ki bite sünbül niçe ki açıla gül
Niçe ki gele bülbül bâgıla bû-sitâne

Îşuñ güli açılsun emrüñ nefâz bulsun
Ömrüñ bahârı olsun ser-sebz câviœâne

Mülküñ kazâsı bî-had bahtuñ bekâsı sermed
Olsun i şâh-ı evhad iy server-i yig-âne

Ahmedi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, kalbin unutmamayı seçtiği şeydir.

Şair, bir hükümdarı övüyor; onun eşsizliğini, adaletini, cömertliğini ve gücünü dile getiriyor. Aynı zamanda gurbet acısı çektiğini ve memlekete dönmek için izin beklediğini belirtiyor. Şiir, hükümdara dua ve övgüyle sona eriyor.

Ana duyguhayranlık
Ana temavatan
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Hükümdar, Tanrı'nın lütfuyla eşsiz ve mutlak bir güce sahiptir; ona itaat vaciptir.

Temel çatışma

Gurbet acısı ile memlekete duyulan özlem arasındaki gerilim.

Duygusal akış

Övgüden gurbet acısına, oradan tekrar övgü ve duaya dönüşür.

ATMOSFER

Sarayı ve hükümdarı yücelten, aynı zamanda gurbet acısını hissettiren bir atmosfer.
hüzünlüumutlu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.