ŞAİRİN DEFTERİ
Ahmedi
Türk divan şairi ve hekim (1334–1413)
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Şâne Urdı Saçına Türk-i Hıtâ
Şehâ Çün Kim Elüñ İrdi Geçürgil Hoş Bu Devrânı
Şemi-y-le Yüzünün Bu Cihân Toldı Cümle Nûr
Şemine Yüzünün Niçe Pervâneler Düşer
Şerden Emân Gerekse Müdâm İçmegil Şerâb
Şol Mâh-ruh Ki Gâliyeden Zülfü Hâli Var
Şol Selâmî Ki Ola Teşne Çeşme-i Hayvân Aña
Şol Yüzde Kim Odından Eriyüp Olur Kül-âb
Şöyle Kim Yohdur Senün Hüsnüne Had
Terkine Işkunun Beni Her Kişi İde Gas
Ufukda Müşg-dem Oldı Girü Nesîm-i Sabâh
Vakt-i Sabâhdur İy Sâki-yi Sabûh
Visalin Yâruñ Anda Bula Âşık
Y✠İtme Müşgü Anberi Bu Zülfü Hâle Bah
Yardan Ayrudur Ol Kim Yârdan Mehcûr Ola
Yâre Didüm Bana Virgil Hüsn Mâlından Zekât
Yaz Oldı Bezendi Girü Etrâf-ı Hadâyık
Yolumda Cevr-i Devr Olalı Vâki
Yüz Kim Şu Câca Zerresi Hurşîœ Ü Mâh Ola
Yüz Midür Yâ-rab Bu Yâ-hûœ Âfitâb
Yüzün Renginden Oldı Tâze Gül-zâr
Yüzünde Gördi Meger Tâze Gül-sitan Bülbül
Yüzünde Görinür Envâr-ı Fâliku’l-ı Isbâh
Yüzünde Rûşen Oldı Sırr-ı Tevhîd
Yüzündür Kıble-gâh-ı Ehl-i Hâcât
Yüzüne Nice Diyem Kim Kamerdür
Yüzünün Gurresin Ol Ki İtdi Garrâ
Zî Çeşme Ki Düzmiş Lebüni Hâliku’l-ervâh
Zi Mey Kim Cân Dimâgını Tolu Müşgü Gül-âb Eyler
Zi Muhlisler Yiri-durur Harâbât
Zi Sûret Kim Kamu Hüsnü Bahâdur
Zî Zülf-i Müşg-bûyu Zihî Sîm-gûn-zemah
Zî-sanatlar İder Lutf-ıla Peydâ
Zihî Latîf-cemâl Ü Zihî Mübârek-zât
Zihî Mahbûb-u Hûb U Nâzük-ü Hem Çâbük-ü Dil-ber
Zülfün Çü Gâret-i Dilü Îmânu Dîn İder
Zülfün Hamı Çü Hem-dem-i Bâœ-ı Seher Olur
Zülfün Hevâsına Beni İrşâd İtdi Pîr
Zülfüne Baglaya Gönül Anun Ki Cânı Var
Zülfünün Akdi Pür-hamü Çîndür
Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.
