ŞAİRİN DEFTERİ
Aşık Çelebi
Bir şairi tanımanın en doğru yolu, onu kendi dizelerinin içinden okumaktır.
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Âh kim bir serv-kad sevdüm yine adı ‘Alî
Al Eline Gönlin Mûrun Süleymânluk Budur
Âl ile istedüm öpmek o ‘ızârı alı
Anberîne kıl saçundan boynuna pîrâye sal
Âsumânda Görinen Vakt-i Seher Sanma Şafak
Bahâr Oldı Müzeyyen Oldı Gülşen Gonce-femlerle
Bahâr Oldı Yine Bülbül Çemende Güft-gû Eyler
Baht uyansun çeşm-i mestün hâbdan bî-dâr kıl
Basdı Ruhuna Çün Hat-ı ‘Anber-nisâr Ayak
Başda Sevdâ-yı Ruhun Efser-i İkbâlümdür
Başına Efser İden Şah İşiginün Minnetin
Ben ne hâkem ni’met-i vuslat ola himmet bana
Beni Sanman Ki Dilber ‘Işkı Böyle Mübtelâ Eyler
Benzedür Gerçi Güneş Yüzüne Mâhı Lekeler
Berf-mânend agarmış kara günlü sakalun
Besdür Sirişk-i Çeşm İle Dâg-ı Şerer-feşân
Bî-sütûn-ı Gamda Urdum Taşa Başı Başa Taş
Bilünür ‘âşık u agyâr işigünde ne şekk
Bir Agız Dimedi Ben Hasteye Tîmâr Olsun
Bir nazar kılsa bana ger o meh-i çâr-dehüm
Bu gice kim dil olup gam-dîde cân endûh-gîn
Cânâ ‘Arakla Olmaz O La’l-i Müzâb Telh
Cânına Koyar Bulsa Gönül Tîg-i Nigârın
Cemâlün Mihri Her Yirde Olurken Gün Gibi Tâli’
Cevr-i gerdûndan ne pervâ zann-ı düşmenden ne bâk
Cigerde Âteş-i ‘Işkunla Yanmış Tâze Dâgum Var
Cihân seyl-i fenâ yolında bî-bünyâdmış bildüm
Cihândan Fârigüm Gam ‘Âleminde Hoş Demüm Vardur
Cism-i Sad-çâküm Görinmez Oldı Yâre Yâreden
Cûşum Andum ‘Işk İle Girdâb Dönderdi Yüzin
Çeşmimün agzında ıslanmazdı gerçi mercümek
Dâgum Derûn-ı Dilde Benüm Gûne Gûnedür
Dikkate Döymez Güneş Ey Mâh Hüsnüne Nazar
Dilâ gerd-i ruh-ı yârı hat-ı ‘anber-feşân tutdı
Dilde ‘ışkunla dâg yandurdum
Dimâg-ı Cânı Müşk-âsâ Pür Eyler Bûy Ser-tâ-ser
Dinlemez çün cân kulagıyla figânın bülbülün
Döymeyüp subh-ı tecellîde dem-i dîdâra gül
El Hilâl-i ‘Iyd Gözler Ol Seg-i Dîvâne-vâr
Elinden yir yüzünde çünki mûr incinmedi anun
Evc-i burc-ı nâzda peydâ olaldan bedr-i tâm
Ey gül-i bâg-ı İrem mest-i ‘araknâk-ı gülün
Ey güzîn-i mu’âşir-i ‘ulemâ
Ey meh-i ruhsâruna hûrşîd ü keyvân müşteri
Eyâ sipihr-i sehâ âfitâb-ı burc-ı celâl
Eyleyüp sevdâ-yı Hızr-ı hattunı rehber kalem
Figân Kim Dest-i Mihnetden Alınmadı Girîbânum
Fünûn-ı ‘Işk İle Dil Oldı Zû-fünûn-ı Cünûn
Geçdi Ezmân-ı Safâ Vü Gitdi Devrân-ı Vefâ
Bir dize, bazen yıllardır aradığın yerdir.
