“Yusuf Nâbi, 17. yüzyıl Divan edebiyatının didaktik ve eleştirel şiirin öncüsüydü. Halk deyişleriyle örülü gazelleri, toplumsal bozuklukları hicveden beyitleri ve oğlu için yazdığı Hayriyye mesnevisiyle tanındı. Şiiri hayatın içine taşıyan yalın üslubuyla döneminin en etkili şairlerinden biri oldu.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Hazan Hazan
Hicab-i Nale
Hudade Bakar
Hun Olmaz
Hüma-yi Devleti Gör
Iyan Olur
İhtiyacımız Yoktur
İlettir
Kalbinde Kin Olmaz
Kıta
Kim Gördü İse Hatırımı Şad Görmedi
Kûşe-i Meyhaneden Gelmez
Kûy-i Dilber Ne Aceb Hâk Olacak Yerlerdedir
Küstah Nigâh Eylemedik
Meclise Nam Kalmıştır
Mehpare Çıkar
Minnet
Muhasebemiz Nevbahar İle
N'oldu Sana
Ne Rahat Var İçinde
Ne Sendendir Ne Bendendir
Nedamet Gelmez
O Periyi Edelim Meclise Davet Gelsün
Olmadadır
Peyda
Rüşvet Olmasa
Sakın Terk-i Edebden
Seccade Görmüşüz
Seher Gelür
Sen Gelmeyince Hatıra Bilsen Neler Gelir
Senin neden haberin var firaş-i nahvetde
Seninçündür
Söz Bunda Kalsın Ey Dil-i Naşad Eşitmesün
Usandık
Ümidvare Gelür
Visal Olduğumuz
Yâr Olur Giderek
Yare Niyaz Vasıt-i Vahşet Etmişüz
Yâri Açtım
Yasemen Diyerek
Yusüf-i Gülpireheni
Zamanındır
Zemistandan Şikâyetler
Zevk-İ Garn Dilde Midir
Zuhur-i Derd-i Derunuın Hep Ateşimdendir
Zülf-i Siyahı
Bazı dizeler kalbe değil, doğrudan hafızaya yazılır.