İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Bir devlet içün çerha temennadan usandık
Bir vasl içün ağyara müdaradan usandık
Hicran çekerek zevk-i mülakatı unuttuk
Mahmur olarak lezzet-i sahpadan usandık
Düşdük kati çoktan heves- i devlete amma
Ol daiye-i dağdağa fermadan usandık
Dil gamla dahi dest ü giribandan usanmaz
Bir yar içün ağyar ile gavgadan usandık
Nabi ile ol afetin ahvalini naklet
Efsane-i mecnun ile Leyla'dan usandık
Yusuf Nâbi
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, devlet ve kavuşma gibi büyük arzuların peşinde koşmaktan, ayrılık acısı çekmekten ve rakiplerle uğraşmaktan yorulduğunu dile getirir. Sonunda Mecnun ve Leyla hikâyesi gibi tekrarlanan aşk anlatılarından bile bıktığını söyler.
ANLAM
İnsanın dünyevi arzular ve aşk acıları peşinde koşması sonu gelmeyen bir yorgunluk ve usanç yaratır.
arzular ile usanç arasındaki gerilim
ATMOSFER
Hüzünlü ve yorgun bir usanç atmosferi hâkimdir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.