İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Şevk-i ruhünle dideye feyzi seher gelür
Fikr-i hatınla mürğ-i dile bâ ü per gelür
Ey meh leyal-i vesveshiz-i firakda
Sen gelmeyince hatıra bilsen neler gelür
Bir arsede mürahhas-i peryazdır gönül
Kim mürğ-i bikarar-i nigeh besteper gelür
Lezzetten olsa telh-i zahirle naümit
Deryadile sefine sefine şeker gelür
Bu kârgâh-i adl-i ilâhîde Nabiya
Ayş ü keder muhasebede serbeser gelür
Yusuf Nâbi
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, sevgilinin yokluğunda çekilen özlemi ve bu özlemin ruhta yarattığı derin etkiyi anlatır. Anlatıcı, sevgilinin hayaliyle gönlüne ferahlık geldiğini, ancak ayrılık gecelerinde vesvese ve huzursuzluğun arttığını dile getirir. Son beyitte ise ilahi adalet terazisinde sevinç ve kederin eşit şekilde tartılacağını ifade ederek dünyevi duyguların geçiciliğine işaret eder.
ANLAM
Sevgiliden ayrılık, gönlü huzursuz eder; ancak ilahi adalet her şeyi bir ölçüye göre değerlendirir.
Sevgilinin yokluğunun verdiği acı ile onun hayalinin getirdiği teselli arasındaki gerilim.
Sevgilinin hayaliyle başlayan teselli, ayrılık gecesinin vesvesesiyle yer değiştirir; sonunda ilahi adalete bağlanarak dinginleşir.
ATMOSFER
Ayrılığın hüznü ile ilahi adaletin teslimiyeti arasında salınan, melankolik ve düşünceli bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İyi bir şiir, bittiği yerde başlamaya devam eder.