Stéphane Mallarmé

Stéphane Mallarmé, 18 Mart 1842'de Paris'te doğdu. Ortaöğrenimini yatılı olarak Sens Lisesi'nde tamamladı. Edgar Allan Poe'nun eserlerini anlayabilmek için İngilizce öğrendi ve 1863'te İngiltere'ye giderek İngilizce öğretimi dalında yeterlik belgesi aldı.

Fransa'ya döndükten sonra Tournon Koleji'nde öğretmenliğe başladı. Bir süre Besançon ve Avignon'da yaşadı; 1871'de Paris'e döndü ve 1895'te öğretmenlikten emekli oldu. 1880'den sonra Paris'te Roma Sokağı'ndaki evinde düzenlediği 'Salı Toplantıları' ile yaygın bir üne kavuştu.

Şiirlerini Art Libre'de yayımladı ve bir dönem La Dernière Mode adlı dergiyi çıkardı. Yapıtlarında seçkin ve karmaşık bir anlatım kullanan Mallarmé, şiirin gizem dolu olması gerektiğini savundu; ona göre kapalılık ve anlaşılmazlık şiirin özüydü. İlk dönem çalışmaları, sembolizmin öncüsü sayılan Charles Baudelaire'in tarzından beslenirken, sonraki fin de siècle üslubu şiir ile diğer sanatlar arasındaki kaynaşmaları öngördü. Özellikle Un coup de dés jamais n'abolira le hasard adlı eserinde içerik ile biçim, metin ile kelimelerin ve sayfadaki boşlukların düzenlenmesi arasındaki ilişkiyi araştırdı.

Paul Verlaine'in ölümünden sonra 'şairler prensi' olarak anılan kapalı şiirin ustası Mallarmé'yi Sartre, Fransız şairlerin en büyüğü olarak nitelendirdi. 19. yüzyıl Fransız şiirinde sembolizmin öncülerinden biri oldu. 'Eski Tanrılar', 'Saçmalar', 'Koşuklar' ve 'Düzyazılar' gibi yapıtları bulunmaktadır. 9 Eylül 1898'de Paris yakınlarındaki Valvins'de yaşamını yitirdi.