“Çağdaş Yunan şiirinin önde gelen isimlerinden biri olan Konstantinos Kavafis, şiirlerinde ağırlıklı olarak Helenistik dönem ve Bizans tarihini konu edinmiştir. Tarihî olayları ve kişileri, karmaşık politik ve kültürel bağlamlarıyla ele alan şiirleriyle tanınmıştır. En önemli eserlerini kırk yaşından sonra yayımlamış ve kendisini "yaşlılığın şairi" olarak nitelendirmiştir. "İthaka" ve "Barbarları Beklerken" gibi şiirleriyle modern Yunan şiirinde kalıcı bir iz bırakmıştır.”
Konstantinos Kavafis Kimdir?
Şiirleri, edebî duruşu, fikirleri ve hayatından kesitler
Konstantinos Kavafis, 29 Nisan 1863'te İskenderiye'de doğdu. 1850 yılında Mısır'a yerleşen İstanbul-Yeniköy kökenli Pedros Kavafis ile Harikleya Fotiyadi'nin dokuzuncu çocuğuydu. Babasını yedi yaşındayken kaybetti. Babasının ölümü üzerine aile, 1872'de Birleşik Krallık'a gitti ve Kavafis eğitimini burada sürdürdü. Babadan kalan şirketin 1876 bunalımı sonrasında batmasıyla aile 1880 yılında İskenderiye'ye geri döndü.
Kavafis, 1882-1885 yılları arasında İstanbul'da yaşadı. Bu dönemde Bizans ve Helen tarihini inceledi ve demotiki olarak bilinen halk dilini tanıdı. İskenderiye'ye döndükten sonra Su İşleri Bakanlığı'nda uzun yıllar kâtiplik yaptı ve İskenderiye Borsası'nda simsar olarak çalıştı.
İlk şiirleri 1903'te Yunanistan'da yayımlandı. Bir yıl sonra 14 şiirden oluşan ilk kitabını çıkardı. 1907'de Nea Zoi (Yeni Hayat) adlı edebiyat dergisinin çevresinde toplanan genç sanatçılarla ilişki kurdu. 1910'da birinci kitabını 12 şiir ekleyerek yeniden yayımladı. 1911'den ölümüne dek şiirlerini dergilerde yayımladı. 154 şiiri toplu olarak 1935'te, bütün şiirleri ise 1963'te yayımlandı. En önemli şiirlerini 40 yaşından sonra yayımladığı için kendisini "yaşlılığın şairi" olarak nitelendirdi.
Kavafis, "Tanrının Antonius'u Bırakması", "İthaka" ve "Barbarları Beklerken" şiirleri başta olmak üzere konularının büyük bir bölümünü tarihten aldı. Onun asıl ilgi alanı olan Helenistik dönem ve Bizans, bir kahramanlar çağı değil; karmakarışık olaylar, nedensiz gibi görülen savaşlar, uydu krallıklar, sürgün edilmiş kukla krallar, politik dalgalar, kıskanç ve tutkulu sanatçılar çağıydı. Şiirlerinin dokusuna doludizgin bir cinsellik işlenmişti. Ömrünün son yıllarında gırtlak kanserine yakalanan Kavafis, 29 Nisan 1933'te İskenderiye'de yalnızlık içinde öldü.
Öne Çıkan Şiirleri
Bazı dizeler hiçbir yere ait değildir; yalnızca sana.