Bazı kelimeler insanı hiç gitmediği yerlere götürür.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Kaleler

Kaleler Şiiri - Konstantinos Kavafis

Düşünmeden, acımadan, utanmadan
yüksek kaleler kurmuşlar dört yanıma.

Umutsuzluk içinde böyle hep
bir şey düşünmez oldum alınyazımdan başka.

Dışarıda görülecek bir sürü işim vardı
ben nasıl sezmedim kaleler kuruldu da.

Ses seda işitmedim çalışan işçilerden
habersiz kapadılar beni dünyanın dışına.

(1896)

Çevirenler: Ionna KUÇURADİ ve A.Turan OFLAZOĞLU

Konstantinos Kavafis

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.

Şiir, anlatıcının dört bir yanına yüksek kaleler kurulduğunu ve dünyadan koparıldığını anlatır. Anlatıcı, umutsuzluk içinde yalnızca alınyazısını düşünür hale gelmiştir. Dışarıdaki yaşamı ve çalışan işçileri fark edemeyişi, onun içe kapanmışlığını ve çaresizliğini gösterir.

Ana duyguumutsuzluk
Ana temayalnızlık
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsanın iradesi dışında gelişen olaylar onu dünyadan koparabilir ve yalnızca kadere mahkûm bırakabilir.

Temel çatışma

birey ile dış dünya arasındaki kopukluk

ATMOSFER

Şiir, anlatıcının dört bir yanının kalelerle çevrildiği, dünyadan koparılmış, kasvetli ve boğucu bir atmosferi yansıtır.
kasvetliboğucuyalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.