“Asıl adı Hüseyin olan Âşık Sümmani, 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarında yaşamış bir Türk halk şairidir. Çobanlık yapmış, 11 yaşında gördüğü rüyayla aşk ateşine düşmüş ve ömrü boyunca hayali sevgilisi Gülperi'yi aramıştır. Şiirlerinde aşk, sevgi, tasavvuf ve nasihat konularını işlemiş; genellikle hece ölçüsünü kullanmış, özellikle 11'lik heceyle yazdığı şiirleriyle tanınmıştır. Sümmani ile Gülperi hikâyesi ve kendi adıyla anılan türkü ağzıyla ün kazanmıştır.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Etme
Ey Gönül Devri Alemde
Eyledi
Fayda Ne
Gazel (Açıklamalı)
Gel
Gitmiş
Gördüm
Göresin
Göründü
Gösterir
Gözden Irak Düşen Gönül Güzeli
Gözlerin
Hz. İsmail Destanı
İbret Al
İlim
İmkânı Mı Var
İnsan Ederler
İnsanlık Mıdır
İsmin
İşitme Her Sözü Ol Güş-ü Sağır
Kalbi Pâk Olanın Hulûsu Hastır
Kandıramadım
Kapısını
Karşı
Kendine
Kınamayın Bizi Hakkı Sevenler
Korkarım
Lazım
Leke Var
Lezzet Mi Kaldı
Lügaz
Mahzun Olursun
Muhtaç Eyleme
Müddet Tamam Oldu
Müddetimi Doldurma
Müstezat
Namaz
Nasihat
Ne Hayaldesin
Nettin
Olmaz
Olunmaz
Rızali-vefat Eden Oğluna Yazığı Şiir
Ruh İle Nefis Destanı
Sabahtan
Sakın- Nasihat
Saklar Demez
Sedâsını
Sendedir
Şiir, kalabalığın içinde duyulan kişisel bir sestir.