İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Ervahı ezelde taksim babında
Herkese bir türlü ihsan ederler,
Kimi gam çeker de hayal habında,
Kimini tahtında sultan ederler.
Adamın bağrın muştayla ezerler,
Aheste aheste yola dizerler,
Elden ele kap dan kaba süzerler.
Yoğururlar sonra insan ederler.
Sümmani değilsin her işe agah,
Geçer gençlik fayda vermez ahu vah,
İstersen geda ol ister padişah,
Sonunda hak ile yeksan ederler.
Âşık Sümmani
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, insanların ezelde farklı kaderlerle yaratıldığını, kiminin gam çekip kiminin sultan olduğunu anlatır. İnsanın zorluklarla yoğurulup olgunlaştırıldığını, gençliğin geçici olduğunu ve sonunda herkesin toprakla bir olacağını vurgular. Anlatıcı, Sümmani'ye seslenerek dünya hayatının geçiciliğini ve kaderin kaçınılmazlığını hatırlatır.
ANLAM
İnsan kaderin belirlediği zorluklarla şekillenir ve sonunda ölümle yok olur; gençlik ve makam geçicidir.
insanın dünyevi konumu ile kaçınılmaz sonu arasındaki gerilim
ATMOSFER
Kadere boyun eğmiş, hüzünlü ve düşündürücü bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler geç kalmaz; insan geç kalır.