“Asıl adı Ahmet Günbulut olan Sefil Selimi, 20. yüzyıl Türk halk edebiyatının önde gelen âşıklarından biriydi. İlkokuldan sonra geçim sıkıntısı nedeniyle öğrenimini yarıda bırakmış, terzilik yaparken şiire yönelmişti. "Yar Badesi", "Yalınkat" ve "Çoban Pınarı" adlı kitaplarıyla tanınmış; "Kevser Irmağında Saki Olan Yar" ve "Ah Edip Çırpınan Bülbüle Döndüm" gibi türküleri halk kültürüne kazandırmıştı. Katıldığı âşıklar bayramlarındaki başarısıyla adını duyurmuş, hakkında kitaplar ve tezler hazırlanan bir halk ozanı olarak anılmıştı.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Ademin Gönlünde Yaşayan Hüda
Ah Edip Çırpınan Bülbüle Döndüm
Alı Birdir
Altında
Arıya
Aşk Adı
Aşkın Bedenimde Tahribat Yaptı
Az Uyu
Bağlanma
Bağrıma
Bakanın Gözü
Baktıkça
Başka
Başka Başka
Belendikçe
Ben
Beni
Beni Aşıklardan Saymayın
Benimdir
Bıkma
Bizi
Bol Olur
Bölüşek
Bulamıyom
Bulanı Bulana Bağla
Coşuyorum
Çarmığına
Çatlattı
Çık Gözüme
Çobanca
Dediler
Demiş
Derin Ol
Divane
Diyemem Ben
Dost Deme Sen
Durma Durma
Dursa Da
Dünya Sana Gelen Gaflete Düşer
Düşmanıyım
Düştüm
Düşürme
Elinden İçtiğim Mey İle Bade
Emmiye
Erenlere
Evrenseldir
Ey Can
Geri Döndüm
Gitmeye Bak
Gör
Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.