“Asıl adı Ahmet Günbulut olan Sefil Selimi, 20. yüzyıl Türk halk edebiyatının önde gelen âşıklarından biriydi. İlkokuldan sonra geçim sıkıntısı nedeniyle öğrenimini yarıda bırakmış, terzilik yaparken şiire yönelmişti. "Yar Badesi", "Yalınkat" ve "Çoban Pınarı" adlı kitaplarıyla tanınmış; "Kevser Irmağında Saki Olan Yar" ve "Ah Edip Çırpınan Bülbüle Döndüm" gibi türküleri halk kültürüne kazandırmıştı. Katıldığı âşıklar bayramlarındaki başarısıyla adını duyurmuş, hakkında kitaplar ve tezler hazırlanan bir halk ozanı olarak anılmıştı.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Öze Git
Özünde Taşı
Özündeki
Özünü Arasın Özünü Yassın
Pek Fazla
Rahatız
Ruhsati Baba
Saçsa Da
Sadık Olan Dost Ararsan
Sağır Ol
Sakla
Sanma
Savuş
Selam Ver
Sen Ağladın Benim İçin
Sen Seni
Seni
Sevdiğim And İçip Söz Vermiş
Sır Vermez
Siz
Sizde Kimler Var
Sor
Sökemedim
Su Gibi
Sunduğun O Dolu Az Geldi Bana
Şahane
Şaşma
Tacı
Tas İle
Taşlanır
Taştır
Tatlı Canımdan Geçerim
Toprağa
Ucuz
Var mı
Vazgeç (Kafam Sema)
Vergi
Yansın
Yapıyor
Yar
Yâr Badesi
Yar Beni
Yar Senin Yoluna Mayın Dizseler
Yarasın
Yaş
Yeniden Yeniye
Yer Eden
Yıkışmayalım
Yok
Yoktur
İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.