İnsan bazen bir cümlenin içinde uzun süre kalır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Yola gel iz sür,
İzden ize git.
Göle dal öz yer,
Özden öze git.
Sütündür toklar,
Tütündür yoklar,
Çetindir dikler
Düzden düze git.
İnceler narin,
Gün sonu yarın
Yaylalar serin,
Yazdan yaza git.
Örnekleri tut,
Gururunu at,
Anlayışın kıt,
Yüzden yüze git.
Uğraşın neyle,
Doğruyu söyle,
Kanaat eyle.
Azdan aza git.
Se-den se-ye yel,
Sen de aşık ol.
Nazik tatlı dil,
Sözden söze git.
Sefil Selimi
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, okuyucuya bir yol gösterici edasıyla seslenerek iz sürmeyi, özden öze gitmeyi, doğru söylemeyi ve kanaat etmeyi öğütler. Anlatıcı, yaşam yolculuğunda aşamalı bir olgunlaşmayı ve içsel bir yönelişi telkin eder. Dizelerde sade bir halk söyleyişiyle manevi ve ahlaki bir rehberlik öne çıkar.
ANLAM
İnsan, özden öze giderek, doğruyu söyleyip kanaat ederek olgunlaşmalıdır.
ATMOSFER
Sade ve öğüt veren bir yol göstericilik hâkimdir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Her şiir biraz eksik kalmış bir konuşmadır.