“Asıl adı Ahmet Günbulut olan Sefil Selimi, 20. yüzyıl Türk halk edebiyatının önde gelen âşıklarından biriydi. İlkokuldan sonra geçim sıkıntısı nedeniyle öğrenimini yarıda bırakmış, terzilik yaparken şiire yönelmişti. "Yar Badesi", "Yalınkat" ve "Çoban Pınarı" adlı kitaplarıyla tanınmış; "Kevser Irmağında Saki Olan Yar" ve "Ah Edip Çırpınan Bülbüle Döndüm" gibi türküleri halk kültürüne kazandırmıştı. Katıldığı âşıklar bayramlarındaki başarısıyla adını duyurmuş, hakkında kitaplar ve tezler hazırlanan bir halk ozanı olarak anılmıştı.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Gör Hudayı
Gördüm De
Gözü
Gurbet Ateşiyle Kavruldum
Güneş
Güzel Hayat Hoş
Haklı
Hamur Gibi
Hani?
Hastır
Hoş
Hörülüyor
Hüda Bulunur
Hüseyin
Irak Mıdır?
Islatır
İnce
İnsana Yara
İnsandanım
İtikat Taşı
Kaç
Kara Kaş Altında Kara Gözlerin
Karaözünde
Karınca
Karşı
Kerbela'da
Kevser Irmağı
Kırmamaya Bak
Kıyamet Kopuyor Deseler Bile
Kızılırmak
Kim
Kimse Bana Yaren Olmaz
Konya'da
Kur'an Dile Geldi Ayet Seslendi
Kur'an'a Bak
Kurtar
Leyla Nedir ki Yanında
Lime Lime Limelendim Elinden
Lokman İseniz
Mahsul
Mayasıdır
Muhammet Severdi
Ne Atılır Ne Satılır
Ne Bir Ne İki
Ne Görülmüş Şeydir Ne Duyulmuş
Nerde
Nerde?
Oku Ki Bil
Olmazdı
Olursan
İnsan bazen kendini yalnızca bir şiire anlatabilir.