“Metin Altıok, 20. yüzyıl Türk şiirinin lirik ve melankolik seslerinden biri olarak öne çıktı. Resimle başladığı sanat yaşamını otuzlu yaşlarından sonra şiirle genişletti; Gezgin, Yerleşik Yabancı ve Kendinin Avcısı gibi kitaplarında yalın dili, ölçülü simge ve mecaz kullanımıyla Türk şiirinin lirik geleneğine bağlandı. Halk şiiri biçimlerinden yararlandığı şiirlerinde romantik, acılı ve duyarlı bir söyleyiş geliştirdi. Sivas Katliamı'nda ağır yaralanarak yaşamını yitirmesi, onu hem edebî hem toplumsal bellekte iz bırakan bir şair kıldı.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Acılarla Sorularla
Aşk Da Çevreye Uyar
Aykırı Sevda Sözleri
Azalan Ömre Gazel
Ben
Ben Üzre
Beraberken
Bir Acıya Kiracı
Bir Çocuk Sevdim
Bir Sap Gelincik
Bir Yalnızlık İşareti
Böyle Başlar Sevişmek
Çakıltaşları
Deniz Feneri
Düşerim
Eksilen
Elma Çiçekleri
Evde Yoklar
Geriye Kalan
Göz
Günlerden Öyle Bir Gün
Hançerin Sapı
İkilem
İlk Atlas
İzin Verin De
Kar
Kar Altında Gazel
Kırpık Yün Parçaları
Kimliksız Ölüler
Konyak, Kitap Ve Kahve
Kor Düşseydi
Kuşlu Gazel
Mekik
Muska
Nasıl Da Eskimiştir
Ne Zaman Geldim Sana
Neden
Olsa Olsa
Ormanların Gümbürtüsünden
Ölümden Konuşacaktık
Öndeyiş
Rüzgarın Yırtık Yeri
Sarıl Bana
Sesinin Yumuşak Kavı
Sevda Üzre
Sevmeye Başlayınca Birini
Sevmiyorum Seni
Sis
Sonbahar
Sondeyiş
Bazı kelimeler insanın içindeki kapıları açar.