Kelimeler bazen insanı kendine getirir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Şimdi benim buzdan bir döşekte
Üç büklüm olmuş zavallı sevdam,
Üşüyorsa ölesiye yalnızlıktan;
Bil ki senin hep böyle güvensiz,
Yaşamdan korkar oluşundan.
İşte bunun için sevmiyorum seni.
Şimdi benim bir han avlusunda
Hiç bitmeyecek umutsuz kavgam,
Soluyorsa başı önde yorgunluktan;
Bil ki senin hep böyle umarsız,
Yarını göze alamayışından.
İşte bunun için sevmiycem seni.
Metin Altıok
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, anlatıcının sevdiği kişiye yönelik bir sitem ve suçlamadır. Anlatıcı, kendi içsel acılarının (sevdanın üşümesi, umutsuz kavga) sebebini karşısındakinin güvensizliğine ve umarsızlığına bağlar. Bu yüzden onu sevmediğini söyler, ancak bu ifade bir tür savunma ve kırgınlık içerir.
ANLAM
Sevginin bitmesi, karşıdakinin güvensizliği ve umursamazlığı yüzündendir.
Sevgi ile kırgınlık arasındaki çatışma
Kırgınlık ve suçlamadan, sevmemeye karar verme noktasına doğru ilerler.
ATMOSFER
Soğuk, yalnız ve umutsuz bir atmosfer hâkimdir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, daha iyi bir yerde yaşamak için.