Kelimeler bazen insanı kendine getirir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Öyle yıpranmış ki
Bir forması eksik içinden,
Sahafa düşmüş bir kitap
Gibi sararmış üzüntüsünden.
Bir ay doğuyor usul usul
Karanlığın göğsüne,
Dünden bugüne kendini
Biraz daha eksilterek getiren
Küsmüş göğüne besbelli
Geleceği göremediğinden
Taşıyor oysa hüzünlü bitişinde
Doğuşunu yeniden
Metin Altıok
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, yıpranmış ve sararmış bir kitap imgesiyle geçmişin yükünü taşıyan bir varlığın hüznünü anlatır. Ay, karanlığın içinde usulca doğarken, geleceği görememenin verdiği kırgınlıkla kendini eksilterek ilerler. Ancak hüzünlü bitişinde bile yeniden doğuşun umudunu taşır.
ANLAM
Geçmişin yıpratıcılığı ve geleceğe dair belirsizlik, hüzünlü bir döngü içinde yeniden doğuşun imkânını barındırır.
geçmiş ile gelecek
Hüzün ve kırgınlıktan, yeniden doğuşun umuduna doğru bir geçiş var.
ATMOSFER
Hüzünlü ve nostaljik bir atmosfer, yeniden doğuş umuduyla hafifler.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, daha iyi bir yerde yaşamak için.