Halim Yağcıoğlu

Halim Yağcıoğlu, 1918 yılında İzmir'de doğdu. Bazı kaynaklarda doğum tarihi 1919 veya 1917 olarak da geçmektedir. Annesi Kadriye Hanım, babası Niyazi Bey'dir. İzmir Necati Bey İlkokulu, İzmir Amerikan Koleji ve İstanbul Erkek Lisesi'nde (1939) öğrenim gördükten sonra Gazi Eğitim Enstitüsü'nde eğitimini tamamladı (1944).

Öğretmenlik kariyerine Sivas Ortaokulu'nda başladı; Zonguldak ve Eskişehir Ticaret Lisesi, Bolu Lisesi, Gaziantep Öğretmen Okulu ve Sivas Lisesi'nde edebiyat öğretmenliği yaptı. Daha sonra Ankara'da Kütüphaneler Genel Müdürlüğü'nde memur olarak çalıştı ve 1968'de emekli oldu. Emekliliğinin ardından Kemalist Ülkü dergisinde görev aldı.

Edebiyat yaşamına henüz 22 yaşında bir üniversite öğrencisiyken Çınaraltı ve Ülkü dergilerinde yayımlanan ilk şiiriyle adım attı. Şiir ve yazıları Ülkü, Çınaraltı, Doğu, Varlık, Kaynak, Edebiyat Dünyası, Fikirler, Seçilmiş Hikâyeler Dergisi, Dost, Çağrı ve Türk Dili gibi dergilerde yer aldı. Şairliğinin ilk yıllarında hece ölçüsünü tercih etti; ancak sonraki yıllarda serbest şiire yöneldi. 1950'den sonra toplumcu ve epik şiirleri benimsedi ve Garip akımının etkisi altında kaldı. Atatürk temalı şiirleriyle ön plana çıktı; "Mustafa Kemal'ler Tükenmez" ve "Atatürk'ten Son Mektup" en bilinen şiirleri arasındadır.

Şairliğinin yanı sıra masal derlemesi, oyun ve antoloji çalışmaları da bulunan Yağcıoğlu'nun eserleri arasında Samanyolu (1941), Anzelha (1955), Kasım Rüzgarı (1955), Destan Türk (1973), Altın Günlerin Eşiğinde (1976), Burası Sınır Şehri Gaziantep (1958), Öğretmen Şiirleri Antolojisi (1965), Türk Kadın Şairler Antolojisi (1966) ve Atatürk'ten Son Mektup (1985) yer alır. 1 Kasım 2008 tarihinde Ankara'da vefat etti ve Karşıyaka Mezarlığı'na defnedildi.