Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
Toplumsal eşitsizlikleri, emek, yoksulluk, adalet, sınıfsal sorunlar ve siyasal meseleleri şiirin konusu hâline getiren anlayıştır. Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde Nâzım Hikmet ilk önemli temsilcisi kabul edilir. Serbest nazmı güçlü biçimde kullanan toplumcu gerçekçi şairler sanatı yalnızca toplumu yansıtan değil, toplumsal değişime katkıda bulunabilecek bir araç olarak da değerlendirmişlerdir.
Dönemden sesler
Aynı zamanın farklı dünyaları
Abdülkadir Budak
Ahmed Arif
Ali Asker Barut
Arif Damar
Attila Aşut
Attilâ İlhan
Aydın Hatipoğlu
Cahit Irgat
Ceyhun Atuf Kansu
Engin Turgut
Enver Gökçe
Eray Canberk
Ercüment Behzat Lav
Ergin Günçe
Halim Yağcıoğlu
Hasan Hüseyin Korkmazgil
Hasan İzzettin Dinamo
Kemal Özer
Mehmed Kemal Kurşunluoğlu
Mehmet Başaran
Müştak Erenus
Nevzat Çelik
Nevzat Üstün
Nihat Behram
Niyazi Akıncıoğlu
Nâzım Hikmet Ran
Oğuz Tansel
Refik Durbaş
Seyyit Nezir
Suat Taşer
Tahir Abacı
Tekin Sönmez
Turgay Fişekçi
Tuğrul Keskin
Vecihi Timuroğlu
Veysel Çolak
Özgen Seçkin
Özkan Mert
İbrahim Abdülkadir Meriçboyu
İlhami Bekir Tez
İsmail Uyaroğlu
İsmet Özel
Şükran Kurdakul
