ŞAİRİN DEFTERİ
Erzurumlu Emrah
Türk halk şairi (17.. – 1860)
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Ağalar Gurbetten Geldim 2
Aşk-ı Ezel-i Aşıka
Bad-ı Saba Selam Söyle O Yare
Belalara
Ben Beyan Edeyim Derd-i Derunum
Bilmez
Bir Tipiye Yakalandım
Biz Tarik-i Aşkın Âşıklarıyız
Bizim Sahraların Başı
Bu Bağı Alemi Geçirme Böyle
Bu Göçü Ordan Göçürdüm
Bu Meral Bakışın Ey Per-i Suret
Bugün Ben Bir Güzel Gördüm
Bundan Sonra Ben O Yare
Bülbül Olmuş Gülistanı Beklerim
Çağrışır Bülbüller Gelmiyor Bağban
Dedim Dilber Didelerin Islanmış (Koşma)
Dedim Dilber Sen De Sevdakar
Deyiş
Dinleyelim Dağ Başında Figanı
Düşem Yollara
El Aldı Gitti
El Çek Tabib El Çek Yaram Üstünden
Elâ Gözlerini Sevdiğim Dilber
Ey Dil Sana Baki Değil Bu Lane
Felek Çakmağını Üstüme Çaktı
Fidan
Gene Bahar Oldu Açıldı Güller
Gönül Gitmek İster Gurbet İllere
Gönül Gurbet Ele Çıkma
Gözlerim (Bunca Zaman Oldu)
Güzel Sallanarak Nerden Gelirsin
Hayal Hayal Olmuş Karşıki Dağlar
Hazân İle Geçti Gülşeni Bustan (Koşma)
Hey Ağalar Bir Sunanın Elinden
Hey Efendim Evvel Baştan
İki Kaşları Karanın
Kaldı (Bir Vefasız Muhabbetsiz)
Kaldı (Visal-i Cananı Saldım)
Kalsın
Kerem Kıl Ey Saki (Gitti)
Koşma
Koşma 2
Koşma 3
Leyla Leyla (Dinliyelim Dağ Başında)
Ne Çare (Zincir-i Zülfünde)
Ne Feryat Edersin Divane Bülbül
Ne Kaçarsın Benden
Ne Vefasın Gördüm Bezm-i Cihanın
Bazı kelimeler geç kalmaz; insan geç kalır.
