İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Hazân ile geçti gülşeni bustan
Eyler dertli bülbül zâr garip garip
Haraba yüz tuttu bezmi gülistan
Ağla şimdengeru var garip garip.
Hançeri feleğin ucu ciğerde
Gittikçe artıyor yara bu serde
Diyarı gurbette tutuldum derde
Gel tabip yaramı sar garip garip.
Emrah bizim elin gonca gülleri
Açılmıştır öter dost bülbülleri
Ben sefil sergerdan gurbet elleri
Gezeyim bir zaman yâr garip garip.
Erzurumlu Emrah
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, baharın ve gül bahçesinin hazanla harap oluşunu, gurbette çektiği derdi ve yaralı hâlini anlatır. Anlatıcı, dostlarından ve sevgiliden uzakta, gurbet ellerde garip ve perişan bir şekilde dolaşmaktadır. Şiir, ayrılık acısı ve gurbet teması etrafında şekillenir.
ANLAM
Gurbet ve ayrılık, insanı derde düşürüp garip ve perişan eder.
Gurbet ile memleket, ayrılık ile kavuşma arzusu
ATMOSFER
Hazan mevsiminin hüznü ve gurbetin yalnızlığıyla örülü kasvetli bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.