ŞAİRİN DEFTERİ
Ahmedi
Türk divan şairi ve hekim (1334–1413)
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Âkıbet Fikrinde Yanar Her Ki Ol Âkıl Ola
Akl Zülfi Bendine Dîvânedür
Aksi Cemâlünün N’ireye İrse Al İder
Ala Gözün Ki Âl-ile Cânlar Şikâr İder
Ala Gözün Niçe Kim Âla Başlar
Âlem Ansuz Nice Ola Kim Âlemündür Cânı Ol
Aña Ki İzzet-i Uzletden Ura Başına Tâc
Anber Saçun Girihlerine El Uralı Bâd
Anber Saçuna Bâœ-ı Sabâ Çün Güzer Kılur
Andan Berü Ki Düşmişem Ol Yardan Irah
Ankâ Benem Ki Kâf-ı Kanâcatdayam Mükîm
Âsâr-ı Rahmetine Hakun Eylegil Nazar
Âşık Olanı Dut Ki Gül-istân İçindedür
Âşık-ı Pâk Ü Sâlik-i Reh Ola
Âşıkam Diyende Gerek Işk Odından Derd Ola
Ayagunun Tozunı Her Ki İde Başına Tâc
Ayşüm Ol Rû-yı Dil-sitân-ıladur
Bagrumı Yaru Nice Urdı Gamzenün Pekânı Gör
Bah İtibâr-ıla Kim Nakş-bend-i Kün-fe-yekûn
Bahâr Oldı Açıldı Uş Ter-çiçek
Bahâr Oldı Bezendi Dâr-ı Dünya
Baht-ıla Geldi Tahtına Ol Tâc-dar-ı Mülk
Bana Ki Olup-durur Her Gice Yelda
Belâ Mı Bu Aceb Yâ Kaddü Bâlâ
Ben Diyâr-ı Yârdan Uş Düşmişem Tenhâ Garîb
Ben Ezelde Işkuñı Cândan Tevellâ İtmişem
Ben Ki Aklumı Saçun Mecnûn U Gamzen İtdi Mest
Berâtu Kadrde Dirler Ki Var Besî Hasenât
Bî-bekâdur Bu Menzil İy Ahbâb
Bi-hamd Lillah Ki Kıldı Baht Yarı
Billah Ki Hüsn Âyeti Şânuna İnmiş İy Piser
Bîmâram İtmedün Bana Tîmârı Tabîb
Bir Dahı İder-ise Devlet Baña Yâri N’ola
Bir Yir Ki Ola Evveli Vü Âhiri Fenâ
Bu Gicemün Ki Hergiz İrişimez Ol Tana
Bu Gönül İrte Gice Ney Bigi Uş Zâr İniler
Bu Hûni Gözlerün Kim Bî-emândur
Bu Işk İşi Hemîşe Melâmet-ile-durur
Bu Kamu Cevr-ile Yâr Cânuma Cândur
Bu Ne Çîndür Zülfün Ucında Bu Ne Hamdur Ne Bend
Bu Ne Suret-durur Ne Kaddü Bâlâ
Bu Ne Yüzdür Bu Ne Gözdür Bu Ne Zülfü Bu Ne Bâlâ
Bu Ne Yüzdür Bu Nice Zülf Yâ-rab
Bu Ne Yüzdür Ki Anı Yolda Gören Yoldan Azar
Bu Ne Zîbâ Yüz Olur Kim Hacildür Nev-bahâr Andan
Bu Nîce Leb Ki Âb-ı Hayât Ana Mât Olur
Bu Nice Saç Ki Sabâ Boynına Salar Zencir
Bu Nice Sûretü Ne Şeklü Ne Şemâyildür
Bu Nicesi Dehândür Bu Nice Leb
Her şair, dünyaya açılan başka bir pencere.
