Dîvân-ı İlâhîyât 124

Ey gönüller derdine dermân eden
Bir onulmaz derde tuş oldum meded
Nutfe-i nâ-çîze cân ihsân eden
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Âsitânın hastaya dârü'ş-şifâ
Şerbet-i vaslın kamu derde devâ
Çâre et kim kaldım uş ben mübtelâ
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Geh yerim pervâne gibi oldu nâr
Eyledim bülbül gibi geh âh ü zâr
Bir mekânda etmedi gönlüm karâr
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Nâr-ı firkatde biraz oldum harîk
Bahr-i hayretde biraz oldum garîk
Âkıbet girdâba erişdi tarîk
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Tâkatim tak oldu büküldü belim
Geldi erişdi kafâdan uş ölüm
Tut elim lutfeyle açıver yolum
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Ne fenâ bâğında uçdu andelîb
Ne bekâ bûyundan erişdi nasîb
Vâdi-i hayretde kaldım ben garîb
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Ne erişdi câna sağlıkdan sürûr
Ne makâm-ı râhat olmuşdur kubûr
Hîç bir hâl ile bulmadım huzûr
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Zâtın envârın yeter etdin nihân
Zulmet-i hayretde kaldı akl ü cân
Derdimin dermânı vaslındır hemân
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Taşı gevher toprağı insân eden
Zerreyi gün katreyi ummân eden
Ey kamu müşkilleri âsân eden
Bir onulmaz derde tuş oldum meded