“Şeyh Galib, 18. yüzyıl divan şiirinin son büyük temsilcisi ve mutasavvıf bir şairdir. Tasavvufu sembolizmle birleştiren üslubuyla Türk edebiyatının modern çağının öncülerinden kabul edilmiştir. Sebk-i Hindî akımının en önemli temsilcilerinden biri olan şair, Hüsn ü Aşk adlı eseriyle tanınır.”
Şeyh Galib Kimdir?
Şiirleri, edebî duruşu, fikirleri ve hayatından kesitler
Şeyh Galib, 1757 yılında İstanbul'da doğdu. Asıl adı Mehmed'dir. Babası Mustafa Seyyid, annesi Emine Hanım'dır. Galata Mevlevihanesi'nde Şeyhi Hüseyin Dede ve Hoca Neşet Efendi'den dil ve edebiyat dersleri aldı. Genç yaşta şiir yazmaya başladı ve henüz 24 yaşındayken divan tertip edecek kadar şiir kaleme aldı.
9 Haziran 1791 tarihinde Galata Mevlevihanesi Şeyhliği'ne atandı. 1798'de ölen Galib Mehmed Esad Dede, Galata Mevlevihanesi avlusundaki türbeye defnedildi.
Esed ve Galip mahlaslarıyla yazdığı şiirlerini toplayarak 1780'de divanını meydana getirdi. Sembolizm benzeri bir tarzın Türk edebiyatındaki öncüsü oldu. Birçok buluşu ve yarattığı mazmunlarla Divan Edebiyatı'nın gelişmesinde büyük rol oynadı; ancak divan şiirinin geleneklerinden kopmadı. Eserlerinin en önemli yönlerinden biri tasavvufi temellere sahip olmasıdır. Tasavvufu sembolizmle birleştiren üslubuyla Türk edebiyatının modern çağının öncülerinden kabul edildi. Eserlerinde güçlü semboller kullanan Galip, hayal unsurlarına sıkça yer verdi; anlatmak istediklerini benzetmeler ve sembollerle dile getirdi. Sebk-i Hindi akımının Türk edebiyatındaki en önemli temsilcilerinden biri ve klasik Türk edebiyatının son büyük şairi olarak anıldı.
Eserleri arasında Divan (Şiirler), Hüsn-ü Aşk (Güzellik ve Aşk), Şerh-i Cezîre-i Mesnevî, Es-Sohbetü's-Sâfiyye ve Zübde-i alem bulunmaktadır.
Öne Çıkan Şiirleri
Şiir, insanın içinde susturduğu şeylerin sesidir.