“Fransız Romantizminin en güçlü temsilcilerinden biri olan Gérard de Nerval, şiirlerinde Romantik Deizm etkisi taşıyan, gezgin kimliğiyle Doğu'yu ve egzotik coğrafyaları eserlerine konu edinen bir şair ve yazardı. Goethe'nin Faust çevirisiyle ün kazanan Nerval, Sylvie ve Aurélia gibi eserleriyle romantik edebiyatın en önemli yapıtlarını vermiş, modern sürrealizmin ilham kaynaklarından biri olmuştur. Aşk, ölüm ve melankoli temalarını işleyen şiirleriyle tanınan şair, 1855'te Paris'te intihar ederek yaşamına son vermiştir.”
Gérard de Nerval Kimdir?
Şiirleri, edebî duruşu, fikirleri ve hayatından kesitler
Gérard de Nerval, 22 Mayıs 1808'de Paris'te Gérard Labrunie adıyla doğdu. İki yaşındayken annesi Silezya'da vefat etti; babası Napolyon ordusunda askeri doktordu. Çocukluğu, amcası Antoine Boucher'in yanında, Valois bölgesinin kırsal kesimi olan Mortefontaine'de geçti. Babasının 1814'te savaştan dönmesiyle Paris'e gönderildi. Valois tarlalarına birçok kez geri dönen Nerval, Valois şarkıları ve efsanelerini bu dönemde yarattı.
1820'li yıllarda üniversite eğitimi sırasında Théophile Gautier ve Alexandre Dumas ile dostluk kurdu. Şiirlerinde Romantik Deizm etkisi görülen Nerval'in hayranları arasında Victor Hugo da bulunuyordu. Çevirmenlik hevesi Goethe'nin Faust eserini çevirmesiyle başladı ve bu çeviri onu ünlü yaptı; Goethe'nin takdirini kazandı. 1840'lı yıllarda Heinrich Heine'nin şiirlerini Fransızca'ya kazandırdı.
Dönemin Mason dünyasının önemli şahıslarından biri olan Nerval, uyuşturucu madde bağımlısı oldu ve 1841 yılından itibaren birkaç kez akıl hastanesinde yattı. Görevi vesilesiyle birçok ülke gezdi ancak hiçbir şehirde yerleşik bir hayat süremedi. Paris'te 1820'li yıllarda, Lüksemburg ve Hollanda'da ise 1830'lu ve 1840'lı yıllarda yaşadığı aşklar şiirlerine yansıdı.
Edebi kariyeri boyunca Voyage en Orient (1851), Les Nuits d'Octobre (1852), Sylvie (1853), Les Filles du Feu (1854), Aurélia (1855) ve Promenades et Souvenirs (1856) gibi önemli eserler verdi. Sylvie ve Aurélia, romantik edebiyat tarihinin en önemli yapıtları arasında sayıldı. Eserleri Umberto Eco tarafından İtalyanca'ya çevrildi ve İtalyan edebiyatını yönlendirdi; ayrıca modern sürrealizmin en büyük ilham kaynaklarından biri oldu.
1855 yılında, 47 yaşındayken Paris'te bir parkta ilk âşık olduğu kadını ailesiyle piknik yaparken gördü. Çocuklarıyla mutlu olan babanın yaşamını kıskanarak tekrar bir bunalım içine girdi. Öldüğü gün "Sıcak bir kış günü" tasviriyle dünya tarihine geçti. Teyzesine "bu akşam beni bekleme, çünkü gece kara ve ak olacak..." mısralarını içeren bir şiir yazdıktan sonra kendini bir sokak lambasına asarak intihar etti. Paris'teki Père Lachaise Mezarlığı'na gömülen Nerval, aşkı için intihar eden ender romantizm dönemi şairlerindendir.
Öne Çıkan Şiirleri
İnsan bazı cümleleri yıllar sonra anlar.