“20. yüzyılın ikinci yarısının en önemli Fransız şairlerinden biri olan Eugène Guillevic, matematik eğitimiyle şekillenen entelektüel birikimini şiirine yansıttı. Terraqué (1942) ile geniş yankı uyandıran şair, nesnelerin ve doğanın özüne yönelen, yalın ama derinlikli bir şiir dili geliştirdi. Komünist parti üyeliği ve siyasi angajmanı, eserlerinin toplumsal boyutunu besledi. Mallarmé Akademisi başkanlığı ve Ulusal Edebiyat Merkezi'ndeki görevleriyle Fransız şiirinin kurumsal hayatında da etkili oldu.”
Eugène Guillevic Kimdir?
Şiirleri, edebî duruşu, fikirleri ve hayatından kesitler
Eugène de Guillevic, 5 Ağustos 1907'de Carnac, Morhiban'da doğdu. Asker olan babasının görev yerlerinin değişmesi nedeniyle 1909-1919 yılları arasında sırasıyla Jeumont, Saint Jean-Bréveldy ve Yukarı Ren-Faret'te yaşadı. 1920'den 1925'e kadar Altkirich kolejinde öğrenim gördü ve matematik eğitimi aldı. Bu eğitim, ilerleyen yıllarda Öklidgiller adlı şiir kitabında imgesel bir biçimde yankı buldu.
1926 yılından itibaren Alsace ve Ardenler'de maliye ile ilgili görevlerde bulundu. 1935'te Maliye Bakanlığında yönetici oldu. François Billoux kabinesinde hazine ve bayındırlık işleriyle, Kuzey Afrika ekonomisi ve toprak düzenlemesiyle ilgilendi. 1942'de Paris'e yerleşti ve 1967'de Ulusal Ekonomi Müfettişi unvanıyla emekli oldu. Sık sık Alsace ve Bretanya'ya seyahat etti; yasaklanan Bretoncayı öğrenemedi ancak Alzasça ve Almancayı iyi derecede bilirdi.
İspanya İç Savaşı'ndan sonra komünizme ilgi duydu ve II. Dünya Savaşı sonrasında komünist parti üyesi oldu. Cezayir Savaşı sırasında Fransız vatandaşlarına komünist parti dilekçelerini imzalatmak için yoğun çaba gösterdi. 1942'de yayımladığı Terraqué büyük ilgi gördü. 1947'de yakın arkadaşı Paul Eluard'a adadığı Exécutoire ise beklenen ilgiyi görmedi. Yazarlar Birliği başkanlığı yaptı ve 1975'te Mallarmé Akademisi başkanı oldu. Ulusal Edebiyat Merkezi'nde aktif görevler aldı.
1980 yılında Lucie Albertini ve Alain Vircondelet ile uzun bir söyleşi yaptı. Bu söyleşide yaşamından kesitler, çağın sanat anlayışına dair değerlendirmeler ve kendi şiiriyle ilgili eleştiriler yer aldı. Söyleşi daha sonra Şiirle Yaşamak (Vivre en poésie) adıyla yayımlandı. Yayımlanmış eserleri arasında Terraqué (1942), Exécutoire (1947), Gagner (1949), Carnac (1961), Sphère (1963), Avec (1966), Euclidiennes (1967), Ville (1969), Paroi (1970), Inclus (1973), Du domaine (1977), Étier (1979), Autres (1980), Art poétique (1989), Le Chant (1990) ve Possibles futurs (1996) bulunmaktadır. 90 yaşında Paris'te öldü.
Öne Çıkan Şiirleri
Bazı kelimeler bir yere değil, bir zamana götürür.