Cesare Pavese

Cesare Pavese, 9 Eylül 1908'de Torino'nun Santo Stefano Belbo köyünde bir memur çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesinin yazları geçirdiği bu köy, ileride eserlerinde sıkça görülecek olan taşra yaşamı ve doğa temalarının kaynağı oldu. Torino Üniversitesi'nde edebiyat öğrenimi gördü ve İngiliz ile Amerikan edebiyatına derin bir ilgi duydu. Bitirme tezini Walt Whitman'ın şiirleri üzerine yazdı. Üniversite yıllarında Rus edebiyatı uzmanı ve edebiyat eleştirmeni Leone Ginzburg gibi önemli isimlerden ders aldı; Ginzburg, Pavese'nin entelektüel gelişiminde etkili oldu.

Öğrenimini tamamladıktan sonra orta öğrenimini gördüğü Liceo d'Azeglio'da edebiyat ve dil dersleri verdi. Bu dönemde İngiliz ve Amerikan yazarları hakkındaki yazıları La Cultura dergisinde yayımlandı. Ardından arkadaşının kurduğu Einaudi Yayınevi'nde çalışmaya başladı. 1935'te antifaşist faaliyetleri nedeniyle tutuklandı ve siyasi bir mahkûmdan mektup aldığı gerekçesiyle mahkûm edildi. Güney İtalya'daki Brancaleone köyünde bir yıl iç sürgün (confino) cezası çekti. Bu deneyimden esinlenerek Carcere (Hapis) adlı romanını yazdı. Sürgünün ardından Torino'ya dönerek Giulio Einaudi için editör ve çevirmen olarak çalışmaya başladı.

II. Dünya Savaşı sırasında astımı nedeniyle ordudan erken terhis edildi. Torino'ya döndüğünde Alman birliklerinin şehri işgal ettiğini gördü; arkadaşlarının çoğu partizan saflarına katılmıştı. Pavese, Casale Monferrato yakınlarındaki Serralunga di Crea tepelerine kaçtı ve silahlı mücadeleye katılmadı. Savaş sonrasında İtalyan Komünist Partisi'ne katıldı ve Antonio Gramsci'nin kurduğu l'Unità gazetesinde çalıştı. Eserlerinin büyük bir kısmını bu dönemde yayımladı.

Edebi kariyeri boyunca şiir, roman, öykü, deneme ve günlük türlerinde eserler verdi. 1941'de Senin Köylerin, 1942'de Kumsal, 1946'da Ağustosta Tatil, 1947'de Yoldaş ve Leuko İle Söyleşiler, 1948'de Tepelerdeki Şeytan, 1949'da Tepedeki Ev, Güzel Yaz ve Yalnız Kadınlar Arasında, 1950'de Ay Ve Şenlik Ateşleri adlı kitapları yayımlandı. 1930-1940 yılları arasında yazdığı şiirleri Çalışmak Yorar adıyla kitaplaştırdı. 1950'de Yalnız Kadınlar Arasında romanıyla İtalya'nın önemli edebiyat ödüllerinden Strega Ödülü'nü kazandı.

Edebi başarısına karşın özel hayatı çalkantılıydı; Amerikalı aktris Constance Dowling ile yaşadığı sorunlu ilişki onu derinden etkiledi. 27 Ağustos 1950'de Torino'daki bir otel odasında tüm özel kâğıtlarını yok edip aşırı dozda uyku hapı alarak intihar etti. Ölümünden önce günlüğüne yazdığı notlarda mutluluğunun ardında güçsüzlük ve bağlanamama duygularının yattığını, siyasal sorumluluğu yüklenemediğini ve tek çözümün intihar olduğunu belirtmişti. Ölümü, İtalyan edebiyatında derin bir yankı uyandırdı; Leslie Fiedler gibi eleştirmenler onun trajik sonunu Hart Crane'inkiyle karşılaştırdı.