Attila Aşut

Attila Aşut, 5 Ekim 1939'da Trabzon'da doğdu. İlk ve ortaokulu Trabzon'da, liseyi Ankara'da tamamladı. Gazeteciliğe 1957 yılında Trabzon'da Hakimiyet gazetesinde başladı; ardından Hizmet, Son Haber ve Ses gibi yerel gazetelerde çalıştı. 1960'ta Hakimiyet gazetesinin yayın sorumluluğunu üstlendi ve 1962'de Kıyı dergisinin kuruluş çalışmalarına katıldı.

1965-1969 yılları arasında Trabzon'da Sömürücülüğe Karşı Savaş adlı haftalık gazeteyi çıkardı. Dünya, Akşam, Milliyet ve Cumhuriyet gazetelerinin Trabzon muhabirliğini yaptı. Trabzon Gazeteciler Sendikası, Türk Devrim Ocakları ve Türkiye İşçi Partisi'nin kurucuları arasında yer aldı; partinin il başkanlığını ve merkez yönetim görevlerini üstlendi.

1969'da Ankara'ya yerleşerek Gerçek Ajansı, Anadolu Ajansı ve Türk Basın Ajansında muhabirlik ve editörlük yaptı. Teknik-İş ve Türk Bank-Sen sendikalarının basın danışmanlığını yürüttü. Siyasal nedenlerle 1972-1977 yılları arasında yurtdışında kaldı. Dönüşünde Politika ve Yeni Ulus gazetelerinde çalıştı. 1980-1981 döneminde Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin genel başkan yardımcılığını yaptı. İstanbul'da Politika gazetesinin yazı işlerinde çalıştı, Ankara'da Yeni Ulus gazetesinin sanat sayfasını yönetti.

12 Eylül 1980 askeri darbesi döneminde Türk Ceza Yasasının 141. ve 142. maddeleri çerçevesinde yargılandı ve Mamak Askeri Cezaevinde otuz yedi ay (1981-1984) tutuklu kaldı. Söz konusu yasa maddelerinin yürürlükten kaldırılması üzerine serbest bırakıldı. Özgürlüğüne kavuştuktan sonra İstanbul'da yayımlanan haftalık Adımlar ve Çağdaş gazetelerinde yazılar yazdı; aylık Görüş dergisinde işçi hareketinin değişik yönlerini irdeleyen makaleleri yayımlandı. 1990-1991 yılları arasında Nükleer Savaşın Önlenmesi İçin Hekimler Derneğinin (NÜSHED) genel yönetmenliğine getirildi ve bu kuruluşun Son Reçete adlı dergisini çıkardı. 1993'te Aydınlık gazetesinde "Üçüncü Göz" genel başlığı altında yazılar yazdı. 1995'te Ankara'da yayımlanmaya başlayan Siyah Beyaz gazetesine kültür-sanat editörü olarak girdi ve aynı gazetede köşe yazarı olarak çalıştı. 1998'de aktif gazeteciliği bırakıp kendini tamamen şiire ve yazı çalışmalarına verdi. Çağdaş Gazeteciler Derneği, Dil Derneği ve Edebiyatçılar Derneği üyesi ve Sürekli Basın Kartı sahibiydi.

İlk yazı ve şiir denemeleri Ceylan, Arkadaş, Küçük Afacan gibi çocuk dergileriyle günlük Tan gazetesinin "Çocuk" sayfasında yayımlandı. İlerleyen yıllarda Hâkimiyet Sanat Sayfası'nın yanı sıra Damla, Otağ, Dönemeç, Yeni Türkü, Çağdaş Türk Dili, Karşı, Kıyı, Gerçek Sanat, Promete, Yeni Biçem, Damar, İnsan, Edebiyat ve Eleştiri, Ağır Ol Bay Düzyazı, Papirüs, Ürün, Pencere, Kum, Mor Taka, Akköy, Ada ve Tan Edebiyat dergileri ile çeşitli seçkilerde yer aldı. Şiirlerinden bir seçme olan Acının Külrengi adlı kitabı, gidenlerin ardından söylenmiş türkülerin ve siyasi duyarlığın ürünü şiirlerin bir toplamıdır.

1963 yılında Türk Dil Kurumu Basın Dil Ödülüne değer görüldü. Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfının 1993 Şiir Yarışması'nda "ilgiye değer" görülen üç ozandan biri oldu. Milliyet Sanat dergisinin 1995 Abdi İpekçi Mektup Yarışması'nda mansiyon, Çağdaş Gazeteciler Derneği 1995 Yılın Gazetecisi Ödülü ve Behzat Ay Yazın Emek Ödülü'nü aldı. Eserleri arasında şiir kitabı Acının Külrengi (2001), deneme-inceleme kitapları Günlerin Kıyısından / Trabzon Yazıları (2011) ve Siyah Beyaz Yazılar (2014) ile yayına hazırladığı Sıvas Kitabı / Bir Toplu Öldürümün Öyküsü (1994) bulunmaktadır.