Archibald MacLeish

Archibald MacLeish, 7 Mayıs 1892'de Glencoe, Illinois'de doğdu. Babası İskoçya doğumlu bir kuru mal tüccarı, annesi ise kolej profesörüydü. 1907-1911 yılları arasında Hotchkiss School'a devam etti. Yale Üniversitesi'nde İngilizce okudu, Phi Beta Kappa'ya seçildi ve Skull and Bones topluluğuna girdi. Ardından Harvard Hukuk Fakültesi'ne kaydoldu ve Harvard Law Review'da editör olarak görev aldı.

Öğrenimi I. Dünya Savaşı nedeniyle kesintiye uğradı. Önce ambulans şoförü, ardından topçu subayı olarak görev yaptı ve İkinci Marne Muharebesi'nde savaştı. Kardeşi Kenneth MacLeish savaşta hayatını kaybetti. 1919'da hukuk fakültesinden mezun oldu, bir dönem Harvard'da hukuk dersleri verdi ve kısa süre The New Republic'te editörlük yaptı. Ardından Boston'daki Choate, Hall & Stewart hukuk bürosunda üç yıl avukatlık yaptı. Savaşla ilgili hayal kırıklığını 1926'da yayımlanan Memorial Rain adlı şiirinde dile getirdi.

1923'te avukatlığı bırakarak eşiyle birlikte Paris'e taşındı ve Gertrude Stein ile Ernest Hemingway'in de aralarında bulunduğu edebiyatçı göçmenler topluluğuna katıldı. Ayrıca Gerald ve Sarah Murphy'nin ünlü Riviera çevresinin bir parçası oldu. 1928'de Amerika'ya döndü. 1930-1938 yılları arasında Henry Luce'un Fortune dergisinde yazar ve editör olarak çalıştı; bu dönemde özellikle antifaşist davalarla giderek daha fazla siyasi olarak aktifleşti. 1930'larda kapitalizmi "sembolik olarak ölü" saydı ve buna yanıt olarak Panic (1935) adlı manzum oyunu yazdı.

Paris'teyken Black Sun Press'in yayıncısı Harry Crosby, MacLeish'in şiirlerini yayımlamayı teklif etti. Crosby, MacLeish'in uzun şiiri "Einstein"ı 150 kopyalık özel bir baskıyla yayımladı ve bu baskı hızla tükendi. 1932'de Cortés'in Aztekleri fethini Amerikan deneyiminin bir simgesi olarak sunan uzun şiiri "Conquistador"u yayımladı. 1933'te "Conquistador" ile ilk Pulitzer Ödülü'nü kazandı. 1934'te Nicolas Nabokov ve Léonide Massine'in balesi Union Pacific için libretto yazdı; eser Philadelphia'da büyük başarıyla sahnelendi. 1938'de Dorothea Lange, Walker Evans, Arthur Rothstein, Ben Shahn ve Farm Security Administration ile diğer kurumların kırsal buhranı yansıtan 88 fotoğrafı etrafında kurguladığı uzun şiiri "Land of the Free"yi kitap olarak yayımladı; bu kitap Steinbeck'in The Grapes of Wrath romanını etkiledi.

MacLeish'in kütüphanecilik ve kamu hizmeti kariyeri, kendi isteğinden çok yakın arkadaşı Felix Frankfurter'ın teşvikiyle başladı. Franklin D. Roosevelt'in onu Kongre Kütüphanesi'ne aday göstermesi tartışmalı ve siyasi açıdan zorlu bir manevraydı. Adaylığa yönelik Cumhuriyetçi muhalefetin ana argümanı, onun bir şair olması ve komünist davalara sempati duymasıydı. MacLeish, "Komünist olduğumu öğrenmek Komünistleri bile benden çok şaşırtırdı" diyerek suçlamaları reddetti. Senato Çoğunluk Lideri Alben Barkley'in desteği ve Başkan Roosevelt'in onayıyla 10 Temmuz 1939'da Kongre Kütüphanesi'nin dokuzuncu kütüphanecisi olarak yemin etti.

Kütüphaneciliği sırasında bölüm şefleriyle günlük toplantılar başlattı ve edinim politikası, mali işlemler, kataloglama ve erişim gibi konularda komiteler kurdu. Kütüphanenin koleksiyonunun dörtte birinden fazlasının kataloglanmadığını tespit ederek edinim ve kataloglama sorununu çözmek için dış uzmanlardan görüş alan bir komite oluşturdu. Kütüphanenin yönetim yapısını analiz eden bir komite, Nisan 1940'ta büyük bir yeniden yapılanmanın gerekli olduğunu bildirdi; MacLeish kütüphanenin işlevlerini yönetim, işleme ve referans olmak üzere üç bölüme ayırdı. Bir yıl içinde Kongre Kütüphanesi'ni tamamen yeniden yapılandırdı. Mart 1940'ta Kongre'ye sunduğu bütçe önerisinde bir milyon doların üzerinde artış talep etti; kütüphane tam artışı alamasa da 367.591 dolar gibi o güne kadarki en büyük yıllık artışı elde etti. 19 Aralık 1944'te Kamu İşlerindan Sorumlu Dışişleri Bakan Yardımcısı olmak üzere Kongre Kütüphanesi'ndeki görevinden istifa etti.

II. Dünya Savaşı sırasında MacLeish, CIA'in öncüsü olan Stratejik Hizmetler Ofisi'nin "Araştırma ve Analiz Şubesi"nin geliştirilmesine yardımcı oldu. Savaş Bakanlığı'nın Gerçekler ve Rakamlar Ofisi'nin direktörlüğünü ve Savaş Bilgi Ofisi'nin yardımcı direktörlüğünü yaptı. Bir yıl Kamu İşlerindan Sorumlu Dışişleri Bakan Yardımcısı olarak görev yaptı ve bir yıl daha UNESCO'nun kuruluşunda ABD'yi temsil etti; 1945 Anayasası'nın önsözüne katkıda bulundu. Ardından kamu hizmetinden emekliye ayrılıp akademiye döndü.

1940'lı ve 1950'li yıllarda MacLeish, Marksizm'in değeri üzerine uzun süredir devam eden tartışmalara rağmen J. Edgar Hoover ve Joseph McCarthy gibi antikomünistlerin hedefi oldu. Bu durum büyük ölçüde Amerikan Yazarlar Birliği gibi solcu örgütlerle ilişkisi ve önde gelen solcu yazarlarla dostluklarından kaynaklandı. 1949'da Harvard Üniversitesi'nde Boylston Retorik ve Hitabet Profesörü oldu ve bu görevi 1962'de emekli olana kadar sürdürdü. 1959'da J.B. adlı oyunuyla Drama dalında Pulitzer Ödülü'nü kazandı. 1963-1967 yılları arasında Amherst College'da John Woodruff Simpson Lecturer olarak görev yaptı. 1969'da Bob Dylan ile tanıştı ve Stephen Vincent Benét'nin "The Devil and Daniel Webster" öyküsünden uyarladığı Scratch adlı müzikal için ondan şarkılar istedi; işbirliği başarısız oldu ve Scratch müziksiz açıldı.

MacLeish, T. S. Eliot ve Ezra Pound'a büyük hayranlık duydu ve eserlerinde onların etkisi görüldü. Vatana ihanet suçlamasıyla yargılanmaya uygun bulunmadığı için 1946-1958 yılları arasında St. Elizabeths Hastanesi'nde tutulan Ezra Pound'un serbest bırakılmasında en önemli rolü oynayan edebiyatçı oldu. İlk eserleri geleneksel modernist çizgideydi ve şairin toplumdan yalıtılmış olduğu yönündeki çağdaş modernist görüşü benimsiyordu. En tanınmış şiiri "Ars Poetica", modernist estetiğin klasik bir ifadesini içerir: "Bir şiir anlam taşımamalı / Sadece var olmalı." Daha sonra modernizmin saf estetiğinden koptu. Kamusal yaşamda büyük ölçüde yer aldı ve bunun bir şair için sadece uygun değil, aynı zamanda kaçınılmaz bir rol olduğuna inandı.

1969'da MacLeish, Apollo 11 Ay inişini kutlamak için The New York Times tarafından bir şiir yazmakla görevlendirildi ve "Voyage to the Moon" adlı şiiri kaleme aldı. Şiir, Time dergisinin 21 Temmuz 1969 tarihli sayısının ön sayfasında yayımlandı. MacLeish, Kongre Kütüphanesi'nde görev yaptığı süre boyunca sanatı, kültürü ve kütüphaneleri destekledi. Amerika Birleşik Devletleri Şair Ödülü'ne dönüşecek olan görevin adlandırılması sürecini başlatan ilk Kongre Kütüphanecisi oldu. 1943'te kendi yazılarına uzun süredir düşmanca eleştiriler yönelten Louise Bogan'ı bu göreve atadı; Bogan neden kendisini seçtiğini sorduğunda, iş için en iyi kişi olduğunu söyledi. MacLeish için Kongre Kütüphanesi'ni ve sanatları desteklemek, kişisel çekişmelerden çok daha önemliydi. 5 Haziran 1972 tarihli The American Scholar dergisinde kütüphaneler ve kütüphanecilik üzerine felsefesini ortaya koyan bir deneme yayımladı ve modern düşünceyi bu konuda şekillendirdi.

MacLeish'in evraklarından iki koleksiyon Yale Üniversitesi Beinecke Nadir Kitap ve El Yazması Kütüphanesi'nde bulunmaktadır. Ayrıca Greenfield Community College'da Archibald MacLeish Koleksiyonu'nda 13.500'den fazla öğe yer alır. Smith College'ın MacLeish Field Station'ı, MacLeish ve eşi Ada'nın adını taşır. 1916'da müzisyen Ada Hitchcock ile evlendi. Kenneth, Mary Hillard ve babası hakkında Uphill with Archie (2001) adlı anı kitabını yazan William adında üç çocuğu oldu. 1982'de 89 yaşında öldü.