Halk Rüzgârları Taşıyor Beni
Halk rüzgârları taşıyor beni, halk rüzgârları götürüyor ekerek yüreğimi, yayarak sesimi dört bir yana. Öküzler, sopa görünce, alınlarını büzerler uysal mı uysal: aslanlarsa kafalar…
ŞİİR KEŞFİ
Başkaldırı temasının öne çıktığı şiirleri Şiirhane’de keşfedin.
Halk rüzgârları taşıyor beni, halk rüzgârları götürüyor ekerek yüreğimi, yayarak sesimi dört bir yana. Öküzler, sopa görünce, alınlarını büzerler uysal mı uysal: aslanlarsa kafalar…
Beş bin kişiyiz şehrin bu küçük bölümünde. Beş bin kişiyiz. Ne kadar olacağız bilemem şehirlerde ve bütün ülkede. Yalnız burada on bin el tohum eken ve fabrikaları işleten. İnsanla…
Benem kim zühd u takvâhânesin virâne itdüm hep Harâb idüp riyâ mescidlerin meyhâne itdüm hep Nigâh-ı bü’l-heves düşmen o gayret-pîşe şehbâzum Ki gülşende şikâr-ı bülbül ü pervâne i…
İşte upuzun yatıyorlar Kanları bile değmiyor yere Kan toprağa bulaşmıyor Ellerindeki bayrak Bayrak ve şarkılar Ve şarkılardaki coşku Ve yürekler kana bulandı Kan toprağa bulaşmıyor…
Alesta Hadi kalbine bir kurşun daha sık, yekin Bir yanda dürülü dururken mektupların Ihlamurlar altına kan düşülü suretler Eline al kan fışkıran yüreğini, iri bir bomba olsun Umuts…
gece düşleri alır götürür beni sığınmacı akşamların hüznüne - ne çok şey anlatılır ya da anlatılmaz baskının direnmeye davetine ölümlerin yeniden dirilmelerine bir kent düşünün her…
Yaşıyoruz, ama hissetmiyoruz artık bastığımız toprağı. On adım öteden duyulmuyor konuştuklarımız. Oysa ne zaman iki çift laf edecek olsa birileri, Kremlin'in dağcısını* anmadan ede…
varıp anıtına saygı duranlar, bilirsin sencil değil. överek yitirdiler seni. biçimsel sınırlamalarla tutsak, anlamsız,kalıplaşmış kahraman ettiler. ve sonra güle oynaya adını... an…
Ömrümde görmedim böyle bir gün. Yarım dilim ekmek önümde, düşünüyorum alevden ülkeleri. Boğazında kalsın yedikleri ve zehir zıkkım olsun, bu anda düşünmeyen varsa eğer! Sen benim, …
Kaç bu kokudan, kaç bu pislikten, bu sürüden kaç, insan mısın, bu pazarda mısın, iki pula mısın, kaç bu kokudan, kaç bu pislikten, bu sürüden kaç. At denize kendini, git boğul. Düş…
Ne etsen yaranamazsın Ümit tüketmek seninkisi Anladın artık Yanaşma pazarlığa. Vurmuşlar taşı sırtına bir kez, mahkûmsun, Ne övgü ne yardım beklemek boşuna Çetelen tutulmuş, koymuş…
Devran buyurdu bize şarkı söyleyin Ve kesti dilimizi kökünce. Devran buyurdu bize su gibi akın Ve tıpa soktu tüm deliklerimize. Devran buyurdu bize kalkıp oynayın Ve iğneli fıçıyı …
1. Kara akşam. Ak kar. Rüzgar, rüzgar! Duramamada ayakta bir adam. Rüzgar, rüzgar - En beteri, Tanrı'nın işleri arasından. Uluyor rüzgar; buzu kaplayan bembeyazdır kar. Yürümek güç…
Beyazitten çevirdiler yolumu Dokuz polis ba(ğ) ladılar kolumu Gördünüz mü başa gelen zulumu Aman Allah al başımdan sevdayı Genç yaşımda zindan ettin dünyayı Çifte tabancamı çektim …
Söz! dışarı çıkma saati. Giyin üstünü. Söz! dışarı çıkma saati. İşte gong. Uçtu güneş - karga. Ateşte ve taşta gong. Tutuşmuş çizmelerini sıyırdı bir gölge ve bulutlara astı kılıcı…
Esti cehalet rüzgarı Çaldı taştan taşa bizi Ermeden ömrün baharı Uğrattılar kışa bizi Ezelden enelhak dedik Zalıma karşı direndik Darağacında gerildik Astı Hınzır Paşa bizi Nemrut …
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.