Uzun Yol

Avuçlarımın arasında bir parça sudur yüzün
Açık deniz rüzgarlarına bakan
Kuzey yamaçların çilli meyvalarında
Aradığım

Bilinmez genlerin yüzdüğü göller içinde
Bir doğdum, Giritli bir ebenin ellerinde
Mor beyaz açmış afyon çiçekleriyle
Beklediğim

Cennet cennetler içinde bitmiyor kapıları
Çıktığım ceviz ağaçları ardımdan bakan
Çok gezdim, çok yitirdim dünyayı
Ayva turunç nar ortada kaldı

Peşimde üzünç bağlarının kırlangıcı
Renkli çamurlardan yuvamız saçak altında
Yanlış yerlerde bekledik güz güneşini
Kimse şıra kaynatmıyor bu bağlarda

Nice derelerden su içtim geldim yanına
Bakıp bakıp taşlarına niyet biçtim
İzlerinin savrulduğu toprakta
Ardındaki yolu yitirdim sandım

Sonunda içte bir ışıkmış ömrün pusulası
Sen yandıkça o da yanar bir yerinde
Gidecek yolun kalmadığında boşuna bekleme
Sorulara yanıt yoktur soğuk bir yürekte