Bir şiir bazen koca bir ömrü hatırlatır.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Güzel Gece

Güzel Gece Şiiri - Johann Wolfgang von Goethe

Artık kulübeyi terk ediyorum,
Sevdiklerimin meskenini,
Yalnız, alçak adımlarla dolaşıyorum
Issız ve karanlık ormanın içini.
Luna (ay) doğuyor çalı ve meşeler ortasından,
Zefir (meltem) seyrini bildiriyor,
Huş ağaçları eğilerek serpiyor yukardan
Ona doğru, en tatlı tütsüyü seriyor.

Nasıl da tapınıyorum serinlikte
Bu güzel yaz gecesine!
Ah, ne damıtıcı burada duygulanma,
Ruhu şen ve mutlu kılan;
Neşene nafile dokunamadan!
Ama, gene de isterdim ki, ey sema sana
Binlercesine böyle gece bırakmak,
Yarimi verseydin bir tek bana.

Çeviren: Musa Aksoy

Johann Wolfgang von Goethe portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı cümlelerin sessizliği, söylediklerinden daha büyüktür.

Şair, sevdiklerinin yaşadığı kulübeyi terk ederek ıssız ve karanlık bir ormanda yalnız başına dolaşır. Doğanın güzelliği, ay ve meltem gibi imgelerle betimlenirken, içinde bulunduğu huzurlu ve neşeli duygulara rağmen sevgilisinin yanında olmamasından duyduğu özlemi dile getirir. Şiir, doğanın dinginliği ile kişisel özlem arasındaki gerilimi yansıtır.

Ana duyguÖzlem
Ana temaÖzlem
Duygusal yönKarma
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Doğanın güzelliği ve huzuru, sevilen kişinin yokluğunda tam anlamıyla yaşanamaz.

Temel çatışma

doğanın sunduğu huzur ile sevgiliye duyulan özlem arasındaki çatışma

Duygusal akış

Doğanın güzelliğiyle başlayan huzur ve neşe, sevgilinin yokluğuyla özleme dönüşür.

ATMOSFER

Doğanın dinginliği ve güzelliği içinde yalnızlık ve özlem duygusunun hâkim olduğu bir yaz gecesi.
DinginNostaljikYalnızHüzünlü
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.