Şiir, yalnızlığın kendine bulduğu en güzel dildir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Âgâz-ı Gazeliyyât 147

Âgâz-ı Gazeliyyât 147 Şiiri - Âgâh

Cefâ vü cevre mukâbil vefâdur itdügümüz
Bizümde halk ile zâhid riyâdur itdügümüz
Kabûl olur degül ey dil merâmımuz bilürüz
O şûhı söyledüp ancak ricâdur itdügümüz
Gamunla her gice halvet-sarây-ı hâtırda
Şikâyet olmasun ey meh safâdur itdügümüz
Sen eksik itme kerem resmini gedâlardan
Bizümde devletüne bir du‘âdur itdügümüz
Ne eylesün neye kâdirdür itmege Âgâh
‘Ulüvv-i şânuna medh u senâdur itdügümüz

Âgâh portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.

Şair, sevgiliye ve Tanrı'ya yönelik iki farklı tutumunu karşılaştırır. Zahidin riyakârlığına karşı kendi samimi vefasını savunur; sevgilinin gamıyla geçen gecelerde bile şikâyet etmeyip dua ettiğini söyler. Sonunda gücünün sınırlı olduğunu kabul ederek yüce makama övgü ve dua etmekten başka bir şey yapamayacağını belirtir.

Ana duyguMinnet
Ana temaİnanç
Duygusal yönKarma
Yoğunluk55/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsanın elinden gelen, sevgiliye ve Tanrı'ya karşı samimi bir vefa, dua ve övgüden ibarettir; riyakârlık ise kabul görmez.

Temel çatışma

Samimi vefa ile riyakârlık arasındaki karşıtlık

ATMOSFER

Geceleyin gönül halvetinde sevgilinin gamıyla hem dertleşen hem de Tanrı'ya yakarışın iç içe geçtiği bir atmosfer.
HüzünlüDinginKutsal
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.