İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Rubâ‘î 14

Rubâ‘î 14 Şiiri - Âgâh

Ey zîver-i seccâde-i ‘izz ü ikbâl
Vasfunda gürûh-ı mû-şikâfân dellâl
Olmuşdu bizüm çûkada tiftik tiftik
Lutfunla yenisi oldı esbâb-ı cemâl

Âgâh portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.

Şiir, bir seccadenin süsü olarak anılan bir varlığa seslenir. Anlatıcı, onun övgüsünü yapanların çokluğundan söz eder ve kendi çuha kumaşının tiftik tiftik olduğunu, ancak onun lütfuyla yeni ve güzel bir kumaşa kavuştuğunu belirtir. Şiir, bir yüceltme ve minnet ifadesi olarak okunabilir.

Ana duyguMinnet
Ana temaİnanç
Duygusal yönOlumlu
Yoğunluk60/100

ANLAM

Ana düşünce

Övülen varlığın lütfu, değersiz olanı değerli kılar.

Temel çatışma

Eski/yıpranmışlık ile yenilik/güzellik arasındaki karşıtlık

ATMOSFER

Kutsal bir varlığa yönelik övgü ve minnet duygusunun hâkim olduğu bir atmosfer.
KutsalDingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.