İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Rubâ‘î 14
Ey zîver-i seccâde-i ‘izz ü ikbâl
Vasfunda gürûh-ı mû-şikâfân dellâl
Olmuşdu bizüm çûkada tiftik tiftik
Lutfunla yenisi oldı esbâb-ı cemâl
Âgâh
İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Ey zîver-i seccâde-i ‘izz ü ikbâl
Vasfunda gürûh-ı mû-şikâfân dellâl
Olmuşdu bizüm çûkada tiftik tiftik
Lutfunla yenisi oldı esbâb-ı cemâl
Âgâh
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir seccadenin süsü olarak anılan bir varlığa seslenir. Anlatıcı, onun övgüsünü yapanların çokluğundan söz eder ve kendi çuha kumaşının tiftik tiftik olduğunu, ancak onun lütfuyla yeni ve güzel bir kumaşa kavuştuğunu belirtir. Şiir, bir yüceltme ve minnet ifadesi olarak okunabilir.
ANLAM
Övülen varlığın lütfu, değersiz olanı değerli kılar.
Eski/yıpranmışlık ile yenilik/güzellik arasındaki karşıtlık
ATMOSFER
Kutsal bir varlığa yönelik övgü ve minnet duygusunun hâkim olduğu bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.