İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Bir zamanlar karargâhım idi
Bedeviler gibi beyâbanlar;
Buna mucib de iştibâhım idi;
Nasıl imrâr-ı vakt eder anlar.
Belde halkında görmedin hayfa
Gördüğün ünsü ehl-i vahşette!
Bedeviler sukûn u rahatte;
Sürdüğü dâima ganemle sefâ.
Beledî muttasıl esir-i cefa;
İntiaş âleminde zulmetde!
Biri endişeden aman bulmaz;
Biri endişeye zaman bulmaz.
Abdülhak Hâmit Tarhan
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, şehir hayatının sıkıntılarından ve insanların kaygılarından bıkmış bir hâlde, çölde yaşayan Bedevilerin sakin ve huzurlu yaşamını özlemle anar. Şehirdeki insanlar sürekli dert ve karanlık içindeyken, Bedevilerin hayatı sükûnet ve rahatlık içinde geçer. Şiir, iki yaşam biçimi arasındaki karşıtlığı vurgular.
ANLAM
Şehir hayatının sıkıntılarına karşılık doğal ve göçebe yaşamın huzuru.
şehir hayatı ile doğal/göçebe yaşam arasındaki karşıtlık
ATMOSFER
Şehir hayatının boğuculuğu ile çölün sükûneti arasında gidip gelen bir karşıtlık atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.