“Asıl adı Ahmed olan Nedîm, 1681'de İstanbul'da doğdu ve Lâle Devri'nin en önemli şairi olarak kabul edildi. Divan edebiyatının katı kurallarına bağlı kalmakla birlikte, şiirlerinde İstanbul'u, somut güzellikleri, aşkı ve zevki işleyerek mahallileşme akımına öncülük etti. Şarkı ve gazellerinde kullandığı yenilikçi dil ve yerel imgelerle Divan şiirine yeni bir soluk getirdi. Eserleri Nedîm Dîvânı'nda toplandı ve 1730'daki Patrona Halil İsyanı sırasında hayatını kaybetti.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Anarlar Haşredek Elbet Şiirden Zevk Alan Ahbâb
Bak Sitanbûl'un Şu Sadâbad-nev Bünyanına
Berceste
Berceste 2
Bir Safa Bahşedelim
Erişti Nevbahar Eyyamı
Gazel
Gömleğinin Düğmesini Açacak Olsa Gülsuyu Kokar
Haddeden Geçmiş Nezâket Yâl Ü Bâl Olmuş Sana
Heddeden Geçmiş Nezaket
Kaside Der Vasf-ı Der İstanbul
Müstezat
Rubaîler
Şarkı
Şarkı 2
Tahammül Mülkünü Yıktın
Yetmez Mi Sana Bister-ü Bâlin Kucağım
Yok Bu Şehr İçre Senin Vasfettiğin Dilber Nedim
Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.