“Asıl adı Anatoliy Bisk olan Alain Bosquet, 20. yüzyıl Fransız şiirinin önde gelen isimlerinden biriydi. Şiirlerinde varoluşsal sorgulamayı, yalnızlığı ve absürt olanı işledi; biçimsel arayışlarla dikkat çekti. Prix Max Jacob, Prix Chateaubriand ve Prix Goncourt de la poésie gibi önemli ödüllerle taçlandırılan kariyeri boyunca hem şair hem de eleştirmen kimliğiyle Fransız edebiyatına katkıda bulundu.”
Alain Bosquet Kimdir?
Şiirleri, edebî duruşu, fikirleri ve hayatından kesitler
Alain Bosquet, 28 Mart 1919'da Anatoliy Bisk adıyla dünyaya geldi. 1925'te ailesiyle birlikte Brüksel'e taşındı ve eğitimine Université libre de Bruxelles'de başladı, ardından Sorbonne'da öğrenim gördü. 1940'ta Belçika ordusunda, sonrasında Fransız ordusunda savaştı. 1942'de ailesiyle birlikte Manhattan'a kaçarak Özgür Fransa dergisi Voix de France'ın editörlüğüne yardım etti. II. Dünya Savaşı sırasında ABD ordusuna katıldı ve Amerikan vatandaşlığı aldı. Eşi Norma Caplan ile Berlin'de tanıştı ve 1945-1951 yılları arasında Berlin'deki Müttefik Kontrol Konseyi Dörtlü Konseyi nezdinde özel danışman olarak görev yaptı.
1947'de Alexander Koval ve Édouard Roditi ile birlikte Almanca edebiyat dergisi Das Lot'yu kurdu; dergi Ekim 1947'den Haziran 1952'ye kadar altı sayı yayımlandı. 1957'de Wuppertal'daki Galerie Parnass, Heinz Trökes'in litografileri ve Bosquet'nin şiirlerini içeren Micro Macro adlı sanatçı kitabını 50 nüsha olarak yayımladı. 1958'de Brandeis Üniversitesi'nde Fransız edebiyatı, 1959-1960 arasında Lyon Üniversitesi'nde Amerikan edebiyatı dersleri verdi. Combat, Le Monde ve Le Figaro için serbest eleştirmen olarak çalıştı. 1980'de Fransız vatandaşlığına geçti.
Şiir kariyeri boyunca La vie est clandestine (1945), A la mémoire de ma planète (1948), Langue morte (1951), Quel royaume oublié (1955), Deuxième testament (1959, Prix Max Jacob), Maître objet (1962), Quatre testaments et autres poèmes (1967), 100 notes pour une solitude (1969), Notes pour un amour (1972), Penser contre soi (1973), Notes pour un pluriel (1974), Livre du doute et de la grâce (1977), Vingt et une nature morte ou mourantes (1978), Poème un (1979), Les enfants (1980), Raconte-moi le passé... (1980), Sonnets pour une fin de siècle (1981), Poème deux (1981), Un jour après la vie (1984), L'autre origine (1984), Le tournament de Dieu (1987, Prix Chateaubriand), Bourreaux et acrobates, poèmes sans chauffeur (1990), Le gardien des rosées (1991), Effacez moi ce visage (1991), Capitaine de l'absurde (1991), Demain sans moi (1994) ve La fable et le fouet (1995) gibi çok sayıda şiir kitabı yayımladı.
Deneme türünde Saint-John Perse, Pierre Emmanuel, Walt Whitman, Emily Dickinson, Robert Sabatier, Lawrence Durrell, Conrad Aiken ve Carl Sandburg üzerine çalışmalar kaleme aldı. Anthologie de la poésie américaine (1956), 35 jeunes poètes américains (1961), Verbe et vertige (1962), Les 20 Meilleurs Nouvelles Françaises (1964), Les 20 Meilleurs Nouvelles Russes (1964), Middle West (1967), Un atlas des voyages (1967), Injustice (1969), Roger Caillois (1971), En compagnie de Marcel Arland (1973), Pas d'accord Soljénitsyne (1974), La poésie française depuis 1950, une anthologie (1979), La poésie francophone de Belgique (1987), La mémoire ou l'oubli (1990), Marlène Dietrich, une amour par téléphone (1992), La Russie en lambeaux (1991) ve Van Vogh (1980) gibi eserleri bulunmaktadır.
Roman alanında La Grande Éclipse (1952), Ni singe ni Dieu (1953), Le mécréant (1960), Un besoin de malheur (1963), La Confession mexicaine (1965), Les tigres de papier (1968), L'amour à deux têtes (1970), Chicago, oignon sauvage (1971), Monsieur Vaudeville (1973), L'amour bourgeois (1974), Les bonnes intentions (1975), Une mère russe (1978), Jean-louis Trabart, médecin (1980), L'enfant que tu étais (1982), Ni guerre, ni paix (1983), Les Petites éternités (1984), Les fêtes cruelles (1984), Lettre à mon père qui aurait eu 100 ans (1987), Claudette comme tout le monde (1991) ve Les solitudes (1992) adlı yapıtları verdi. Öykü türünde Georges et Arnold, Arnold et Georges (1995) ve Marlène Dietrich, Un amour par téléphone (1992) eserlerini yayımladı. Kurgu dışı alanda Un homme pour un autre (1985), Le métier d'otage (1989) ve Comme un refus de la planète (1989) kitaplarını yazdı. Tiyatro alanında Un détenu à Auschwitz (1991) ve Kafka-Auschwitz (1993) oyunlarıyla sahne çalışmaları da yaptı.
Kariyeri boyunca birçok ödül kazandı: 1968'de Académie française tarafından verilen Prix de poésie le Metais-Larivière, 1986'da Prix Chateaubriand, 1989'da Prix Goncourt de la poésie, 1991'de Grand prix de la poésie de la ville de Paris ve 1992'de Prix de la langue de France. Legion of Honour nişanı ve Bronze Star Medal ile onurlandırıldı. Max Jacob Ödülü jürisine başkanlık etti, Académie Mallarmé'de görev aldı ve Belçika Kraliyet Akademisi üyesi oldu. 17 Mart 1998'de vefat etti.
Öne Çıkan Şiirleri
Şiir, yalnızlığın kendine bulduğu en güzel dildir.