“Cavidan Tümerkan, 1922'de İstanbul'da doğmuş, İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı mezunu bir şair ve edebiyat öğretmenidir. Şiirlerinde sade, açık ve anlaşılır bir dil kullanmış; aşk, ölüm ve zaman temalarını lirik bir duyarlılıkla işlemiştir. İlk şiir kitabı Evin Yolu 1951'de yayımlanmış, sonraki yıllarda Ne Olur Bir Şarkıcık, Hani En Sevdiğin Renkti Beyaz, Yaşamak Oyunu gibi eserlerle şiir serüvenini sürdürmüştür. Behçet Necatigil'in tanımıyla ömrün uğraklarını zarif biçimlerde, samimi ve ince sesli türküler hâlinde gösteren bir şair olarak anılmıştır.”
Cavidan Tümerkan Kimdir?
Şiirleri, edebî duruşu, fikirleri ve hayatından kesitler
Cavidan Tümerkan, 12 Mart 1922'de İstanbul'da doğdu. Tam adı Fatma Cavidan Tümerkan olan şairin dedesi eski Kastamonu milletvekili Balıklızâde Ahmed Mahir Efendi, babası ise eski Kastamonu milletvekili Abidin Binkaya'dır. İlköğrenimini Bostancı İlkokulu'nda, ortaöğretimini Kadıköy Kız Ortaokulu ve Erenköy Kız Lisesi'nde tamamladı. 1944'te İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun oldu.
Mezuniyetinin ardından İstanbul Kız Lisesi'nde ve Ankara Eğitim Koleji'nde edebiyat öğretmenliği yaptı. 8 Mart 1951'de eski Sinop milletvekili Dr. Muhit Tümerkan'la evlendi ve bu evlilikten üç çocuğu oldu.
Tümerkan'ın ilk şiirleri Yücel, Varlık, Hisar, Türk Dili, Ajans Türk gibi önemli dergilerde yayımlandı. İlk şiir kitabı 1951'de Evin Yolu adıyla çıktı. Ardından Ne Olur Bir Şarkıcık (1957), Hani En Sevdiğin Renkti Beyaz (1961), Yaşamak Oyunu (1965), Sonrasız (1969), Güneş Beklemez (1978), Erguvan Dünya (1985), Ve Bahçelerde Büyür Sonsuzluk Simsiyah Bir Gül Gibi (1995), Özün Sözü (1997) ve Aşık Kelebek (2010) adlı şiir kitapları yayımlandı.
Mustafa Kemal Atatürk'ün 100. doğum yılı şerefine hazırlanan antolojide "Atatürk" adlı şiirine yer verildi ve ismi Behçet Kemal Çağlar, Behçet Necatigil, Fazıl Hüsnü Dağlarca gibi şairlerle anıldı. Behçet Necatigil tarafından "ömrün uğraklarını derli toplu, zarif biçimlerde, yenileştirmek için kendini zorlamadan samimi ve ince sesli türküler hâlinde gören, gösteren bir şair" olarak tanımlandı. Tüm şiirlerinde sade, açık ve anlaşılır bir dil kullandı. Çoğunlukla aşk, ölüm ve zaman temalı lirik şiirler yazdı. "Marsilyalı Küçük Kız", "İnsan ve Uygarlık" gibi toplumsal konulara yer verdiği şiirleri de oldu. "Yarını Bekleyen Köy", "Tepeler", "Yalnız Ağaç" şiirleri ise Nazife Güran tarafından bestelendi.
Öne Çıkan Şiirleri
İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.