Bazı dizeler okunmaz, insanın içinde yaşar.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Siva’nın Ölümü

Siva’nın Ölümü Şiiri - Zahrad

Geciktim,
Gömütlüğe ulaştığımda dönüyorlardı.
- Bitti mi? diye sordum.
- Bitti dediler.
Demek çukura inmişti tabut,
Demek toprakla doldurmuşlardı üstünü.
Gittim yine de..

Orada – toprağın altında –
Ne şevki vardı yaşamanın,
Ne sevinci hayatı sevmenin,
Ne de inancı ışığa bakmanın.
- Orada – toprağın altındaki
O değildi..

Benim gibi meraklı
Bir kara kedi de
- Gözlerini kocaman kocaman açmış -
Taze toprağı kokluyordu,
Anlamak için
Nelerin değiştiğini
Hayattan ölüme doğru...

Çeviri: Ohannes Şaşkal

Zahrad portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bir şiir, insanı hiç tanımadığı kendisiyle tanıştırabilir.

Anlatıcı, sevdiği birinin gömülme işleminin sonuna yetişemez ve mezarlığa vardığında tabutun çoktan toprağa verildiğini öğrenir. Toprağın altında artık ne yaşama sevinci ne ışık inancı kaldığını düşünür; orada yatanın o kişi olmadığını sezer. Şiir, ölümün geri döndürülemezliği ve geride kalanın geç kalma acısı üzerinde durur.

Ana duyguHüzün
Ana temaÖlüm
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk78/100

ANLAM

Ana düşünce

Ölüm, sevilen kişiyi toprağın altında tanınmaz hâle getirir; geride kalan ise geç kalmışlıkla yüzleşir.

Temel çatışma

yaşam sevinci ile ölümün kesinliği

ATMOSFER

Mezarlıkta geç kalmışlığın ve toprağın altındaki bilinmezliğin ağır, kasvetli havası.
HüzünlüKasvetliYalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.