İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
İhtiyarlıyorduk, o bir dolu yaprak bense pınar,
O az güneş bense derinlik,
O ölüm bense yaşama bilgeliği.
İstiyordum ki zaman alaycı olmayan gülüşüyle
Fauna yüzünü göstere karanlıkta,
Karanlığı taşıyan rüzgâr ese
Ve kuytu pınarda sarmaşığın içtiği
Derin suyu bulandırmak ola ölüm.
Seviyordum, ayaktaydım ölümsüz düşte.
Çeviri: Oktay RİFAT
Yves Bonnefoy
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, yaşlanma ve ölüm karşısında yaşamın derinliğini ve bilgeliğini dile getirir. Anlatıcı, kendisini pınar, derinlik ve yaşama bilgeliğiyle; karşısındakini ise yaprak, güneş ve ölümle özdeşleştirir. Ölümü, pınarın suyunu bulandırmak olarak imgeler ve ölümsüz bir düşte ayakta durduğunu, sevdiğini söyler.
ANLAM
Yaşlanma ve ölüm, yaşamın derinliği ve bilgeliğiyle iç içedir; sevgi ve düş gücü ölümsüzlük duygusu verir.
ölüm ile yaşam / yaşlanma ile ölümsüzlük
ATMOSFER
Yaşlanma ve ölümün hüznüyle örülü, düşsel ve dingin bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, insanın içinde susturduğu şeylerin sesidir.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.