Yokülke

Dünyayı arala, bu insanları geç
sesini dinlendir
bir yumruk bulundur yedeğinde
yoksa çocukların düşü kırılır.

Toplayıp yeryüzünü silkele pencereden.

Kadın denilen mavi
kanatılan dudağın
aşk denilen kırmızı
deli dolu, soluk soluğa
korkulu çıkmaz sokak.

Yaralar açılır o tuzlu suya.

Geceyi dürt, ırmakları uyandır
sonsuzu bağışla hayata
önemlidir kırılan bir dalın öğrettiği
ağzı tıka basa dolduran hırçın kelime
canımızı yakan o koyu anlamsızlık.

Kapatın dünyayı, kirli olanları atın dışarı.

(Amacımız Aşk)