Herkes susar; bazıları şiir yazar.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
ah, ölmek mi, öğrenmek mi,
ebediyen susarak, konuşmayı seninle;
otların, rüzgarların,
taşların ve yağmurların her telde,
her makamda falsosuz,
gürül gürül konuştukları dili? ...
susmak... susarak unutturmak
boşboğaz sözcüklere,
kekeme mabeyncilere,
gündelik ayinlerin,
aklın öğrettiklerini.
ve şeylere geri vermek,
şeylere... aynalara, yüzlere
bütün bildiklerimizi.
Cahit Koytak
Ümit Yaşar Oğuzcan
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, ölüm ile susmayı ve konuşmayı öğrenmeyi karşılaştırarak insanın bildiklerini doğaya ve eşyaya geri verme arzusunu anlatır. Anlatıcı, gündelik dilin ve aklın öğrettiklerinden sıyrılıp doğanın kendi diliyle konuşmayı arzular. Şiir, susmanın bir tür unutma ve arınma olduğu düşüncesine bağlanır.
ANLAM
İnsanın bildiklerini ve gündelik dilin yükünü bırakıp doğanın sessiz diliyle bütünleşmesi, bir tür ölüm ya da olgunlaşma olarak sunulur.
konuşma ile susma, insan dili ile doğanın dili arasındaki gerilim
Şiir, ölüm ve susma sorunsalıyla başlayıp doğanın diliyle bütünleşme arzusuna yönelir.
ATMOSFER
Doğanın sesleriyle iç içe geçen, dingin ama hüzünlü bir arayış atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, kalbin hafızasına yazılmış bir mektuptur.