Bazı kelimeler insanın içindeki kapıları açar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Sonbahar Düşünceleri

Sonbahar Düşünceleri Şiiri - Ümit Yaşar Oğuzcan

Sonbahar geldi yağmurla beraber
Boynu bükük duruyor kasımpatı
Ölümü düşündürür oldu geceler
Yaz güneşinde bıraktık hayatı
İnsan böylede mahzun olurmuş meğer
Ansızın silindi renk saltanatı
Yaz güneşinde bıraktık hayatı

Ufuk yaslı, bahçeler kırık dökük
Geceler uzun, geceler korkulu
Ümitler savrulmada köpük köpük
Zamanı unutuyor insanoğlu
Dünya dediğimiz ne kadar küçük
Toprak endişeli, gökler buğulu
Zamanı unutuyor insanoğlu

Çiğ yağıyor, çiğ yağıyor camlara
Dualarla ağlamakta gökyüzü
Çıldırtıyor insanı bu manzara
Bu mevsim törpülüyor ömrümüzü
Selam gözü yaşlı hazin akşamlara
Artık düşünemez olduk gündüzü
Bu mevsim törpülüyor ömrümüzü

Belli değil nasıl yaşadığımız
Boşuna dönüyor yel değirmeni
Düşünceler yorgun, hayaller yalnız
Bu mevsim, bu mevsim ağlatır beni
Mum aleviyle söndü varlığımız
Şu hava bambaşka, şu koku yeni
Bu mevsim, bu mevsim ağlatır beni

Nereye güzel kırlangıç nereye
Ölümlerden ölüm beğenmeye mi
Gel, sonsuza açılan pencereye
Birlikte dolaşalım şu alemi
Ve bir daha dönmeyelim geriye
Kırlangıcım, beni de götür e mi
Birlikte dolaşalım şu alemi

Sevinci gül yaprağında bıraktık
Badem dalında kaldı gençliğimiz
Aynaya korkulu gözlerle baktık
Şimdi ömrün lezzetinde değiliz
Yeter ki bitsin şu uzun karanlık
Yeter ki sukunet bulsun şu deniz
Şimdi ömrün lezzetinde değiliz

Bir endişe var kalbin vuruşunda
Yere serildi alev gölgeler
Hayalin erişilmez yokuşunda
Sürüdü zamanı o dev gölgeler
Neden bu yas dağların duruşunda
Neden böyle perişan düşünceler
Sürüdü zamanı o dev gölgeler

Binbir üzüntüyle ettik sabahı
Haber yolladık ümitsiz güneşe
Alıştık geceye, sevdik siyahı
Veda kalplerimizde yanan ateşe
Leylak dalında unuttuk günahı
Aşkı beraber götürdü menekşe
Veda kalplerimizde yanan ateşe

Bir keman çalınmada dokunaklı
Bir keman çalınmada hazin hazin
Nur yüzlü gelinler siyah duvaklı
Lezzeti kalmadı gençliğimizin
Toprağın altında bir alem saklı
Beklediği var şu hırçın denizin
Lezzeti kalmadı gençliğimizin

Kervansaray uzaklarda, yol uzun
Bütün kuvvetiyle esiyor rüzgar
Manası küçüldü artık sonsuzun
Bu mevsim, bu mevsim ilk ve sonbahar
Anladık geldiğini sonumuzun
Birbiri ardından çözüldü yıllar
Bu mevsim, bu mevsim ilk ve sonbahar

Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, insanın kendine yetişme biçimlerinden biridir.

Sonbaharın gelişiyle birlikte doğadaki çöküşü ve insanın iç dünyasındaki hüznü anlatan bir şiir. Anlatıcı, yazın canlılığının geride kaldığını, gecelerin uzayıp korkulu hale geldiğini ve ömrün bu mevsimle birlikte törpülendiğini dile getirir. Şiir, ölüm düşüncesi, gençliğin kaybı ve zamanın geçişi etrafında döner; son bölümlerde ise bir kırlangıçla birlikte sonsuzluğa açılan pencereye yönelme arzusu belirir.

Ana duyguhüzün
Ana temazaman
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Sonbahar, insana ölümü ve ömrün geçiciliğini hatırlatan bir mevsimdir; gençlik ve sevinç geride kalırken geriye hüzün ve endişe kalır.

Temel çatışma

Yaşamın canlılığı ile sonbaharın getirdiği çöküş ve ölüm düşüncesi arasındaki karşıtlık.

Duygusal akış

Sonbahar tasviriyle başlayan hüzün, ölüm ve gençlik kaybı düşüncesiyle derinleşir; son bölümde kırlangıçla birlikte sonsuzluğa yönelme arzusu belirir.

ATMOSFER

Sonbaharın kasvetli ve yağmurlu havası, ölüm ve geçmişin kaybı düşüncesiyle birleşerek hüzünlü bir atmosfer oluşturur.
hüzünlükasvetlinostaljikgergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.